Thursday, October 17, 2013

အာဇာနည္ေန ့ ကဗ်ာ


ေဟာဒီျမိဳ႕ကေလးမွာ ...
တည္းခိုခန္းေတြ ဘာျပဳလို႔ မရွိတာတုန္း ။
အျမန္လမ္းမၾကီးက ဘာျပဳလို႔ မျဖတ္တာတုန္း ။
ဘူတာရံုကေလးက ဘာျပဳလို႔ စုတ္ျပတ္ေနတာတုန္း ။
ဘာျပဳေနတာတုန္း ၊ ဘာကို ျပဳေနတာတုန္း ၊ ဘာေတြကို ျပဳေနၾကတာတုန္း ၊

ျပဳျခင္းဟာ မရွင္းမလင္း ...... ။
သဲေခ်ာင္းၾကီးကေန ကုန္းရုန္းတက္၊ ခ်ံဳေတြ ၾကားမွာ ဆိုင္းဘုတ္ကေလးေတြ႔မယ္။
ေျပာခ်င္တာက ...
ခ်ံဳေတြ ကြယ္ထားတယ္ ဆိုင္းဘုတ္ကို
မကြယ္နိုင္ဘူး သမိုင္းကို ... အဲ့လို။


ဒါဟာ လူထူးလူဆန္း တစ္ေယာက္ကို ငံုထားတဲ့ ျမိဳ႕ေပါ့ ။




 
မေကာင္းတာလုပ္သူေတြ ေစာင့္ေရွာက္ခံရျပီး 
ေကာင္းတာလုပ္သူေတြ ေစာင့္ၾကည္႔ခံရတဲ့ ေခတ္မွာ စနစ္မွာ
အမွန္တရားကို သူ႔ဆီက အေမြရတယ္။

''ေမာင္ဖာ ... မင့္သားဟာ ဆူဆူပူပူနဲ႔ အက်ိဳးေပးမဲ့ သားပဲ'' တဲ႔ ..
လူၾကီးသူမေတြ မွန္းတာ မမွားခဲ့ဘူး ။

အသက္(၂၀)မွာ စာမူေတြကို ဒိုင္ခံဖတ္၊ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္အတြက္ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့တဲ့ သူ႔ကို
အခုေတာ့ ညလံုးေပါက္ အရက္ဆိုင္ေတြ ၊ ဂိမ္းဆိုင္ေတြက ခနဲ႔တဲ့တဲ့ ျပဳံးတယ္။

ရည္းစားစကား မေျပာရဲလို႔ ေဆးရံုေပၚက ဆင္းေျပးတဲ့ သူ႔ကို
''အခ်ိန္ပိုင္း တည္းခိုနိုင္သည္'' ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္က လက္ညိႈးထိုးျပီး ရယ္တယ္။

သမီးကေလး ခမည္း ေပးဖို႔ ေရႊကေလး တစ္ပဲ၊တစ္မူး အတြက္
နယ္ျမိဳ႕ေလးဆီ ျပန္တက္၊ အေမြေတာင္းတဲ့သူ႕ကို
လက္မွတ္တစ္ခ်က္ထိုး သိန္းငါးေထာင္ ဆိုသူေတြက မ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ ေျပာင္ျပတယ္။

ေရႊဘိုက အျငိမ့္မင္းသမီး ညိဳညိဳယဥ္နဲ႔ အေတြ႔၊ စာရိတၱသတိၱကို လွစ္ခနဲအျပ
''က်ဳပ္မွာ ကာမပိုင္နဲ႔ ဗ်'' တဲ႔ ။
ဒါကို ေကာင္မေလးတစ္သုိက္ ရင္ဘတ္ထဲ ေဒၚလာေတြ ထိုးညွပ္ထည္႔ေပးေနသူက
လက္ခုပ္လက္၀ါး တီးျပီး ေလွာင္တယ္။

သူက ရံုးသြားရင္း ကားေပၚကဆင္း လမ္းေဘးမွာ အေၾကာ္စားေတာ့
အထူးယာဥ္တန္းနဲ႔ တိုက္ပစ္လိုက္သူက ေသသြားတဲ့ ဆိုက္ကားသမား မိသားစုကို တရားစြဲတယ္။

သူက နိုင္ငံအေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း ဆံပင္ညွပ္မျပီးခင္ ထထြက္သြားေတာ့
''ညီမေလး .. ေရစံုမီးစံုျပဳစုေပးကြာ ၊ မုန္႔ဖိုးေပးမယ္'' ဆိုသူက
မ်က္လံုးမွိတ္ရင္း မထီမဲ့ျမင္လုပ္တယ္။

တစ္ဆင့္ခံနဲ႔ ေျပာတဲ့ ရည္းစားစကားက
''က်ဳပ္မွာ အခ်ိန္မရွိဘူး ၊ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ၾကိဳးပမ္းရဦးမယ္ ၊ က်ဳပ္ေမတၱာကို ျမန္ျမန္တံု႔ျပန္ဗ်ာ''တဲ့။


ပထမေတာ့
ရယ္ခ်င္စရာၾကီး / ျပံဳးခ်င္စရာၾကီး / သေဘာက်ခ်င္စရာၾကီး / အားနာခ်င္စရာၾကီး / အူယားခ်င္စရာၾကီး ။

ေနာက္ေတာ့
မဲ့ခ်င္စရာၾကီး / ေလးစားခ်င္စရာၾကီး / ငိုခ်င္စရာၾကီး / ၾကည္ညိဳခ်င္စရာၾကီး / ရင္ထဲ ဆို႔ခ်င္စရာၾကီး ။

၃၂ နွစ္သားကေလးဟာ ...
နႈတ္ခမ္းေမြႊး ေပါက္မသြားဘူး၊ က်ည္ဆန္ ၁၃ ေတာင့္ရသြားတယ္။

အ၀တ္အစားေကာင္းေကာင္း မရွိဘူး၊ ေသြးအိုင္ထဲ လဲ ေနတယ္။
ဗိုက္မရႊဲသြားဘူး၊ ဗိုက္ရႊဲၾကီးေတြက မနာလိုတယ္။

ခဏခဏ အသတ္ခံရတယ္ / ဘယ္ေတာ့မွ မေသဘူး ။
သတ္ကြင္းေနရာ ( ေငြစကၠဴ ၊ နံရံေပၚ ၊ သီခ်င္းထဲ ၊ စာအုပ္ထဲ ၊ ပန္းခ်ီထဲ ၊ နွလံုးသားထဲ ) ။
''က်ဳပ္နဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရားခ်င္း ယွဥ္ခ်င္တဲ့လူ လာဗ်ာ'' တဲ့ ..
၉၇ နွစ္နွစ္ ရွိျပီ .. ။ ေခတ္ ( ၄ ) ေခတ္ေလာက္ရွိျပီ .. ။

ဘယ္သူမွ တုပ္တုပ္မလႈပ္ရဲေသးဘူး ။

မလႈပ္ရဲေသးဘူး ၊ ျမဳပ္ေနတုန္း
မလႈပ္၀ံ့ေသးဘူး ၊ ျမဳပ္ေနတုန္း
မလႈပ္ၾကေသးဘူး ၊ ျမဳပ္ေနတုန္း
လႈပ္ဖို႔ မၾကိဳးစားဘူး ၊ ျမဳပ္ေနတုန္း
လႈပ္ေလ ျမဳပ္ေလ မဟုတ္

ငါတို႔ဟာ မလႈပ္ေလ ေအာက္ဆံုးထိ စံုးစံုးျမဳပ္ေလေပါ့ ။
က်ဳပ္တို႔ဟာ ရာဇ၀င္မွာ အဆဲခံရမဲ့ လူစားေတြလား
ရာဇ၀င္မွာ အေရးခံရမဲ့ လူစားေတြလား
မ်က္ရည္ေတြေတြ က်ရင္း ျပန္စဥ္းစား ..................။

(ေမးထံေရာက္လာေသာကဗ်ာျဖစ္ၿပီး ေရးသူမသိပါ..။
ကဗ်ာရွင္ကို အထူးေလးစားမိပါသည္.။)
ေပးပို ့သူ ကိုရန္ေအာင္အား ေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။


ဗိုလ္ခ်ဳပ္သို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ



ဗိုလ္ခ်ဳပ္

အသက္မရွိေတာ့တဲ့ အ႐ုပ္ၾကီး

မ်က္ေရေတြ ဒီးဒီးစီးျပ

အဲဒါ ဒို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဗ်ာ့လို႔ ဟစ္ေအာ္။

 

က်ဳပ္တို႔ေျမေပၚမွာ

ေၾကာင္သူေတာ္ ၾကြက္သူခိုးနဲ႕

အာဖ်ံကြီးေတြဘဲ တိုးတိုးလာတယ္...ဗိုလ္ခ်ဳပ္။

 

ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဓါတ္ပံုၾကီးကို လက္ညိွဳးထိုး

ထဘီသူခိုးေတြက အမ်ိဳးစပ္ျပ

ဘမ်ိဳးမို႔ ခ်ိဳထြက္ရသတဲ့.....ဗိုလ္ခ်ဳပ္။

 

အၿမီးက်က္အၿမီးစား ေခါင္းက်က္ေခါင္းစား

ျပည္ေျပးမ်ားက ဘုန္းၾကီး

ႏိုင္ငံ့ေရစီးမွာ

သူ႐ို႕အိတ္ေတြဘဲ ႀကီးႀကီးလာတယ္...ဗိုလ္ခ်ဳပ္။

 

ဟုတ္သလိုလို မဟုတ္သလိုလို

လႊတ္ေတာ္ကို အဆိုတင္သြင္း သမွ်

ေခါင္းေပါင္းစေတြ ညာခ်

စားခြက္မရတဲ့ အသံနဲ႕

တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ကန္ခ်ေနၾကျပန္တယ္....ဗိုလ္ခ်ဳပ္။

 

ေအးခ်မ္းစြာ စံျမန္း

ျပန္ခြင့္မရွိတဲ့ လမ္းေပၚ

က်ဳပ္မလြမ္း မေမွ်ာ္ေတာ့ပါဘူး...ဗိုလ္ခ်ဳပ္။

 

လွိဳင္းလူးေနတဲ့ ေလွေပၚ

က်ဳပ္တက္နဲ႕ က်ဳပ္ေလွာ္လို႔

ၾကံဳရာကို ပေထြးေတာ္ရင္း

စားခြက္လုျခင္းကင္းရာက

က်ဳပ္ေရးတဲ့ သည္စာ

ဖတ္ခြင့္ ရပါေစ....ဗိုလ္ခ်ဳပ္။

 

ဗိုလ္ခ်ဳပ္...

သုဂတိဌာေန လိပ္မူေစ၍။

 

မင္းဧရာ

19 07 2012 ရက္

အာဇာနည္ေန႕။

 

Posted by: ေႏြေတးရွင္ (မင္းဧရာ)


Eleven Media Group ကာတြန္းမ်ား





မွတ္ဖြယ္မွတ္ရာ

 

ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲတပ္ဖြဲ ့ကို ႏိုင္ငံတကာမွ အဆင့္မီ လက္နက္မ်ားေထာက္ပံ့ ..

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲတပ္ဖြဲ ့ကို ႏိုင္ငံတကာမွ အဆင့္မီ လက္နက္မ်ားေထာက္ပံ့ 
အမွတ္တမဲ ့ႀကည့္ရင္ေတာ့ ငွက္ေပ်ာသီးေလးလိုပဲေနာ္ ..
 ေသခ်ာႀကည့္လိုက္ေတာ့မွ .........


-
-
-
-
-
-
-
-

-
-

ငွက္ေပ်ာသီးမွ .. ဖီးႀကမ္း ငွက္ေပ်ာသီး စစ္စစ္ႀကီးပါဗ်ာ ..

~thOr 

ျပင္ - သစ္ ျပႆနာနဲ႔ လူထုကို ဦးေဆာင္မလား၊ အသံုးခ် မလား

“ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ဆုိရလွ်င္ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ၏ ေၾကညာခ်က္ (၀၂/၀၉/၂၀၁၃) ကို ဖတ္ရေသာအခါ ေစာေစာ က အေပ်ာ္ေတြ လြင့္စဥ္ သြားသည္။ အေတာ္ႀကီး ကို စိတ္ပ်က္ မိသည္။ NLD က ဆုိခဲ့ၿပီး ေသာ လမ္းေၾကာင္းႏွစ္ရပ္ ကို ဓေလ့ ႏွစ္ခုတြင္ တိတိပပ အေျဖ မေပး။ “ျပည္သူ လူထု ၏ ဆႏၵ သေဘာထားကို ရယူမည္” ဟုဆိုသည္။ “ဘာလဲ ... ဘယ္လုိလဲ” “ျပည္လံုး ကၽြတ္ ဆႏၵ ခံယူပြဲ”လုပ္မည့္  သေဘာလား။ ဤသို႔ ဆုိရလွ်င္ ဘယ္သူက လုပ္ေပးမည္နည္း။ ဘယ္ အဖြဲ႕အစည္းက ႀကီးၾကပ္ မည္နည္း။ စာေရးသူ နားလည္သေလာက္ ဆုိရလွ်င္ NLD သည္ လႊတ္ေတာ္ မဟုတ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ မဟုတ္။ အစိုးရ မဟုတ္။ ထို႔ထက္ အေရးတႀကီး စဥ္းစားၾကရမည္မွာ “ဆႏၵခံယူပြဲတုိင္းသည္ လူထုဆႏၵကို အမွန္တကယ္ ထင္ဟပ္ ႏုိင္ပါ၏ေလာ...”။ “လူထုဆႏၵ အမွန္ကို ရရွိလွ်င္ ပင္ထား၊ ျပည္သူ လူထု အေနႏွင့္ လက္ေတြ႔က်ေသာ မဟာဗ်ဴဟာတစ္ရပ္ကို ခ်မွတ္ႏိုင္စြမ္း အခါခပ္သိမ္း ရွိႏုိင္ပါမည္ေလာ ...”။ “မဟာ ဗ်ဴဟာခ်မွတ္ရန္အတြက္ လူထုတြင္ တာ၀န္ေကာ ရွိပါ၏ ေလာ...”။ ရာစု၀က္ေက်ာ္မွ် ဒီမိုကေရစီ ႏွင့္ ကင္းကြာ ခဲ့ရေသာ၊ ပညာေရး ျခြတ္ၿခံဳ က်ေန ေသာ၊ ႏုိင္ငံေရးသားေၾကာ ျဖတ္ခံ ထားရေသာ၊ စား၀တ္     ေနေရးအတြက္ က်ားကုတ္ က်ားခဲ ႐ုန္းကန္ေနၾကရေသာ အမိျမန္မာျပည္၏ ပကတိအရွိကို   ႏွလံုးသြင္း ႏုိင္ၾကဖို႔ လုိမည္ ထင္ပါသည္” (The Voice Journal)

   ျမန္မာ ျပည္သူမ်ား သည္ ဒီမိုကေရစီ ရလွ်င္ ခ်မ္းသာ လာမည္၊ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပ   ေတာ့မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကပါသည္။ အေမရိကန္ ပုံစံလား၊ ျဗိတိန္ပုံစံလား မသိခ်င္ၾကပါ။ စား၀တ္   ေနေရး အဆင္ေျပဖို႕သာ အေရးႀကီး ပါသည္။ ယခု လႊတ္ေတာ္ တြင္ အစိုးရႏွင့္ အျငင္းပြား မႈမ်ား တြင္ အေျခခံ ဥပေဒအရ မည္သည့္ဘက္က မွန္သည္၊ မည္သည့္ဘက္က မွားသည္ကို ျပည္သူမ်ား စိတ္ မ၀င္စားပါ။ ခုံ႐ုံးကို စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္းအားျဖင့္ ျပည္သူမ်ား၏ လူမႈဘ၀မ်ား မည္မွ်အထိ တိုးတက္   ေျပာင္းလဲလာမည္လဲ ဟူသည္ ကိုလည္း စိတ္မ၀င္ စားပါ။ ျပည္သူမ်ား စိတ္၀င္စားၾကသည္မွာ လူမႈဘ၀၊ စီးပြားဘ၀ အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕ ေရးသာ ျဖစ္ပါသည္။

ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္။

ဂု႐ုႀကီးေန႐ူး က- “ No nation can’t be great whose People are narrow in thought ”တဲ့ - အေတြး အေခၚ က်ဥ္းေျမာင္း သူေတြ ေနထိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မတိုးတက္ ဘူးတဲ့-

၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒဟာ ကမၻာက အံ့ၾသ ေလာက္ ေအာင္ ၁၅ ႏွစ္ ေတာင္ ၾကာလို႔ စာမတတ္ တဲ့သူေတြ ပါ၀င္ေနလို႔ စာလံုး ေပါင္းၿပီး ေရးဆြဲခဲ့ေလ သလားလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။

လႊတ္ေတာ္ထဲ မွ ေခါင္းေပါင္း ႏွင့္ ၿခံဳပ၀ါ ႏွင့္ ကိုယ္စားလွယ္ ေတာ္ႀကီးမ်ား တုိင္းျပည္ ႏွင့္ လူမ်ဳိးကို တကယ္ ခ်စ္ရဲ႕လား။ တုိင္းျပည္ ႏွင့္ လူမ်ဳိး အတြက္ မိမိ၏ အက်ဳိး၊ မိမိ ပါတီ၏ အက်ဳိးကို စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာ ခံႏိုင္တဲ့ စိတ္ ေစတနာ ရွိပါရဲ႕လား။ မိမိထက္ ေတာ္သူ၊ မိမိထက္ တတ္သူ၊ မိမိ ထက္ အရည္ အခ်င္း ပိုမိုျပည့္၀သူ ကို ေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ ေနရာ ေပးႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ သေဘာထားႀကီး ႏိုင္ပါရဲ႕ လား။ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ အစစ အရာရာ ေနာက္က် ေနတဲ့ တုိင္းျပည္ႀကီး ကုိ တာ၀န္ သိသိ၊ ေစတနာ ရွိရွိနဲ႔ အမွန္ တကယ္ ကယ္တင္ျခင္း ပါသလား။ ပါတီစြဲ ပုဂိ္ၢဳလ္ စြဲေတြ မထားဘဲ တကယ္ တုိင္းျပည္ အတြက္ ဦးေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္မယ့္ ထက္ျမတ္တဲ့ ပုဂ္ၢိဳလ္၊ ျပည္သူလူထု က လႈိက္လႈိက္ လွဲလွဲ ေထာက္ခံ တဲ့ပုဂိ္ၢဳလ္ျမန္မာ အဆင့္ကို မဆို ထားဘိ ကမၻာ့ ေခါင္းေဆာင္ အဆင့္ဟု သတ္မွတ္ ခံရတဲ့ ပုဂ္ၢိဳလ္-မ်ဳိးႏွင့္ ႐ိုးႏွင့္ ႏိုင္ငံ အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ပုဂ္ၢိဳလ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေျပာင္း အလဲကို တကယ္ ဦးေဆာင္လမ္း ၫႊန္ေပး ႏိုင္မယ့္ ပုဂ္ၢိဳလ္၊ မ်ဳိး ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာ ရွိခဲ့လွ်င္ အဲဒီလူကို သေဘာ ထားႀကီးႀကီး ႏွင့္ ေရြးခ်ယ္ လက္ခံ ႏိုင္မွာလား။ သတိ္ၱရွိလွ်င္ သန္႔ရွင္းမႈ၊ တရားမွ်တမႈ၊ လြတ္လပ္မႈေတြ ႏွင့္ အတူ ၂၀၁၅ မွာ စီးခ်င္း ထိုးတဲ့ ႏိုင္ငံ ေရးမ်ဳိး ပြဲေကာင္း တစ္ခုကို ၾကည့္ရဖုိ႔ ျပင္သင့္တဲ့ အေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ၾက စို႔လား။

ျမန္မာျပည္ မွာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ အုပ္ခ်ဳပ္ ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ တုိင္းျပည္ႀကီး ဘာျဖစ္ လာခဲ့ သလဲ။ အဆင္းရဲဆံုး၊ အမြဲေတဆံုး၊ အနိမ့္ က်ဆံုး ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာ ခဲ့တယ္။ ဒါကို ျငင္းမွာလား။ စစ္အာဏာရွင္ အဆက္ဆက္ က ဒီလူေတြ၊ ဒီလူေတြပဲ ေဘာင္းဘီ ခၽြတ္ၿပီး၊ ပုဆိုးႏွင့္ တုိက္ပံု ၀တ္ၿပီး ဆက္လက္ အုပ္ခ်ဳပ္ လာခဲ့တယ္။ ဘာမွ ေျပာင္းလဲ မလာခဲ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ အရပ္သား ေတြကို တစ္လွဲ႔ ေလာက္ အလွဲ႔ေပးၾကည့္ ပါ။ ျပည္သူ လူထု ႏွစ္သက္တဲ့ ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္  လိုတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းရဲ႕ သမၼတ အျဖစ္ ေလွ်ာက္ေသာ လမ္းကို သေဘာထား ႀကီးႀကီး အသိပညာ ႀကီးႀကီး ႏွင့္ စဥ္းစား ေတြးေတာၿပီး၊  တရားမွ်တမႈ မရွိဘဲ ပိတ္ဆို႔ ထားတဲ့ အေျခခံ ဥပေဒ တံခါးႀကီးကို ဖြင့္ဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ ပါၿပီ။ တုိင္းျပည္ ႏွင့္ လူမ်ဳိးရဲ႕ အနာဂတ္ အတြက္ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ ထုိက္တန္တဲ့ အသိၪာဏ္ ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ ေဆာင္ရြက္ ေစခ်င္ပါတယ္။ ျပင္သင့္ ျပင္ထုိက္ တဲ့ အေျခခံ ဥပေဒမွ ျပင္သင့္ ျပင္ထုိက္ တာေတြကို အျမန္ဆံုး ျပင္ေစခ်င္ ပါတယ္။

 ျမန္မာ့ သယံဇာတေတြ ကို အခ်ဥ္ ဖမ္းေနတဲ့ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေၾကာင့္ ေလ-စစ္အာဏာရွင္ ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ ခဲ့တဲ့ ကုန္ဆံုး ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ အခ်ိန္ေတြ ကို ျပန္လည္ ေတြးမိရင္ ရင္ထဲမွာ ထိခိုက္ နာက်င္မႈကို ခံစားရတယ္။  “Time Past by never recall”ကုန္ဆံုးတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္လည္ၿပီး မရႏိုင္ ေတာ့ဘူး။ ဗိုလ္ေန၀င္း လက္ထက္က စၿပီး တုိင္းျပည္ကို စိတ္တိုင္းက် မလုပ္တတ္ မကိုင္ တတ္နဲ႔ ဖ်က္ဆီး ခဲ့တယ္။ အခုလည္း တုိင္းျပည္ ႀကီးေခတ္ေနာက္ ဆန္က်န္ ရစ္ေစမယ့္ အေျမာ္ အျမင္ နည္းစြာနဲ႔ ၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒႀကီး ကို ေရးဆြဲ အတည္ျပဳ ၿပီး၊ ေနာင္လာ ေနာင္သားေတြ ကို ဆိုးေမြေတြ ေပးခဲ့ၾက ျပန္တယ္။ ဒီေတာ့ အေျခခံ ဥပေဒ ကို အခ်ိန္မီ ျပင္ဆင္ရန္ မွ တစ္ပါး အျခားမရွိၿပီ။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ဆုိတာ လူေတြ ေရးဆြဲတာပါ။  ဒီမိုကေရစီ မက်၊ တရား မမွ်တတဲ့ လူေတြ ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဥပေဒကို ျပင္ရ ခက္ခဲတယ္။ မျပင္ ခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ လူေတြဟာ ႐ူးသြပ္မ်ား ေနသလားလုိ႔ ေတြးမိ တယ္။ ျပင္ဆင္ဖုိ႔ ဆႏၵဟာ ျပည္သူ႔ ဆႏၵ မဟုတ္ဘူး။ ျပင္ဖုိ႔ မလိုဘူးဆိုတဲ့ လူေတြဟာ တကယ္ပဲ ဒီလို ထင္ေလာက္ ေအာင္ အသိၪာဏ္မ်ား နည္းေရာ့ သလား။ ဒီလို အသိၪာဏ္၊ ဒီလို အေတြးေခၚ ဦးေႏွာက္နဲ႔ လႊတ္ေတာ္ ထဲ  ေရာက္လာလွ်င္ ေတာ့ တိုင္းျပည္ႀကီး ေရစုန္ ေမ်ာေတာ့မွာေပါ့။

 ဦးတင္ေမာင္လတ္