Friday, March 21, 2014

ေခတ္သစ္ မီးခြက္ အာလာဒင္

ေခတ္သစ္ မီးခြက္ အာလာဒင္ 
 

ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ဦး အိမ္ေရွ ႔က ျမက္ခင္းျပင္မွာပဲ ေဂါက္ရိုက္ေနပါတယ္။ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဇနီးသည္ကို သင္ေပးေနတာပါ။ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္သူ ရိုက္လိုက္တဲ့ ေဂါက္သီးဟာ တစ္ဖက္အိမ္က ျပတင္းေပါက္ သြားထိပါတယ္။ 

ဒီေတာ့ အမ်ိဳးသားက "မင္းကိုေျပာသားပဲ။ ေသခ်ာဂရုစိုက္ရိုက္ပါလို႔။ ခုေတာ့ ငါတို႔ သြားေတာင္းပန္ရေတာ့မယ္" လို႔ေျပာျပီး တစ္ဖက္အိမ္ကို ေတာင္းပန္ဖို႔ သြားပါတယ္။ 

တံခါးေပါက္ တစ္ခ်က္ပဲ ေခါက္ရေသးတယ္ အထဲက အဖိုးအို တစ္ဦးမွ ေႏြးေထြးျပဴငွာစြာပဲ ၾကိဳဆုိတယ္။ အံ့ၾသစြာနဲ႔ပဲ အထဲဝင္ေတာ့ ထိုင္ခံုမွာ ေအးေဆးထိုင္ေစပါတယ္။ ကြဲသြားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ ကလည္း ျပန္ျပင္ျပီးသားျဖစ္ျပီး ေဘးမွာ မွန္အကြဲ တစ္ခ်ိဳ ႔ကို စုပံုထားပါတယ္။ 

"ကြဲသြားတဲ့မွန္အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ ဘာျပန္လုပ္ေပးရ မလဲခမ်ာ" လို႔ အမ်ိဳးသားက ေမးေတာ့ အဖိုးၾကီးက ေအာက္ပါ အတိုင္း ျပန္ေျဖပါတယ္။

"မလိုဘူးဗ်။ အမွန္ေတာ့ က်ေနာ္ကေတာင္ ခမ်ားတို႔ကုိ ေက်းဇူးတင္ရမွာ။ က်ေနာ္က ဒီအိမ္မွာပိတ္မိေနတဲ့ မီးခြက္ေစာင့္ နတ္တစ္ပါးပါ။ က်ေနာ္ ဒီအိမ္မွာ ပိတ္မိေနတာ ႏွစ္ ၄၀၀ ေက်ာ္ျပီ။ ခု ခမ်ားတို႔ ရိုက္လိုက္တဲ့ ေဂါက္သီးက မွန္လာကြဲေစလို႔သာ က်ေနာ္လြတ္ရတာပါ။ 

ဒီေတာ့ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ မိတ္ေဆြတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ဆု တစ္ခုစီ ေတာင္းခြင့္ေပးမယ္။ က်ေနာ္လည္း မိတ္ေဆြတို႔ဆီကေန ဆုတစ္ခု ျပန္ေတာင္းမယ္။ အဆင္ေျပမယ္ဆုိရင္ေပါ့"

ဒီေတာ့ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဝမ္းသာအားရစြာနဲ႔ပဲ တစ္ႏွစ္ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ သန္း အလိုအေလ်ာက္ေငြပံုမွန္ ဝင္ေနေစဖို႔ ဆုကို ေပးဖို႔ေတာင္းပါတယ။္ အမ်ိဳးသမီးကလည္း ကမၻာေပၚမွာ ဇိမ္အက်ဆံုး အိမ္တစ္လံုးနဲ႔ ဝန္ထမ္းေပါင္း မ်ားစြာ ရွိခ်င္တယ္လို႔ ေတာင္းပါတယ္။ 

"ဟုတ္ျပီ။ တစ္ႏွစ္ကို အေမရိကန္ေဒၚလာ တစ္သန္းဝင္ျပီး ဘယ္ေတာ့မွ မဆင္းရဲေစရေအာင္ ဆုေတြ ျပည့္ေစမယ္။ ဒီက အမ်ိဳးသမီးကုိလည္း နတ္စည္းစိမ္လုိ႔ ျပည့္စံုလွတဲ့  အိမ္တစ္လံုးနဲ႔ အေစခံေကာင္းမ်ား ရေစပါမယ္။ အပိုဆုအေနနဲ႔ ႏွစ္ဦးစလံုး ေဘးမသီ၊ရန္မခ အသက္ရွည္ က်န္းမာေစရမယ္။ ဟုတ္ျပီ။ က်ေနာ္လိုခ်င္တဲ့ ဆုကို ျပန္ေတာင္းမယ္။ 

က်ေနာ္က ဒီအိမ္မွာပိတ္ေနတာ ႏွစ္ ၄၀၀ မကေတာ့ဘူး။ အခု အလုိခ်င္ဆုံး ကေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ အတူအိပ္ဖို႔ပဲ။ ဒီေတာ့ ခမ်ားအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ ခဏအတူအိပ္ခြင့္ ေပးႏိုင္မလား။ ဒါက်ေနာ့ ေတာင္းဆုိမွုပါ"

လို႔ အဖိုးအိုက အထက္ပါအတိုင္း ေျဖၾကားျပီး ေမးျမန္းပါတယ္။ 

ဒီေတာ့ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးေတြေဝသြားပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ အတန္ၾကာ စဥ္းစားျပီး အမ်ိဳးသားက ဇနီးကုိ "ခ်စ္ေရ။ တို႔ေတြမွာ အလြန္ေကာင္းတဲ့ အနာဂတ္တစ္ခုရွိေနျပီ။ ေသလည္းေသခ်ာေနျပီ။ ဒီမီးခြက္ေစာင့္ နတ္ရဲ ႔ ေတာင္းဆုိမွုက မွ်တပါတယ္။ ေမာင္ ကေတာ့ သဲဆံုးျဖတ္အတိုင္းပါပဲ" လို႔ ေျပာပါတယ္။ 

ဇနီးျဖစ္သူကလည္း "အင္း။ ဟုတ္တယ္။ အနာဂတ္က ေသခ်ာေနျပီပဲ။ ေမာင္ လည္းၾကည္ျဖဴတယ္ဆုိရင္ သဲေပးဆပ္ရဲပါတယ္။ နတ္တစ္ပါးနဲ႔ တစ္ၾကိမ္ တစ္ခါ အတူအိပ္တဲ့အေပၚ ေမာင္လည္း နားလည္ေပးမယ္ဆုိ သေဘာတူ ပါတယ္" 

ဒီေတာ့ ႏွစ္ဦးသား တိုင္ပင္ျပီး ေခါင္းညိတ္လိုက္ေတာ့ အဖိုးအိုဟာ အမ်ိဳးသမီးကို အေပၚထပ္ေခၚသြားျပီး သူ႔ဆႏၵအတိုင္း လိုက္ေလ်ာေစပါတယ္။ အတန္ငယ္ၾကာျပီးေနာက္ အဖိုးအိုက အမ်ိဳးသမီးကို ေမးပါတယ္။

"ကေလးမ အသက္ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ရွိျပီလဲ" 

" ၃၅ ႏွစ္ရွိပါျပီ"လို႔  အမ်ိဳးသမီးက ျပန္ေျဖေတာ့ အဖိုးအုိက ေအာက္ပါ အတိုင္း ျပန္ေျပာပါတယ္။ 

"ေသသင့္တယ္။ အသက္က ၃၅ ႏွစ္ရွိျပီ။ ခုထိ အာလာဒင္မီးခြက္ေစာင့္နတ္ေတြ ကို ယံုၾကတုန္းပဲ"

---
သင္ခန္းစာ -  ေလာဘ စိတ္ဟာ ဆင္ျခင္တံု တရားကို ေက်ာ္လြန္ သြားရင္ မျဖစ္သင့္တာ ျဖစ္ရ ပါတယ္။ 

..
ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

.

ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ဦး အိမ္ေရွ ႔က ျမက္ခင္းျပင္မွာပဲ ေဂါက္ရိုက္ေနပါတယ္။ 
ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ဇနီးသည္ကို သင္ေပးေနတာပါ။ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္သူ
 ရိုက္လိုက္တဲ့ ေဂါက္သီးဟာ တစ္ဖက္အိမ္က ျပတင္းေပါက္ သြားထိပါတယ္။

ဒီေတာ့ အမ်ိဳးသားက "မင္းကိုေျပာသားပဲ။ ေသခ်ာဂရုစိုက္ရိုက္ပါလို႔။ 
ခုေတာ့ ငါတို႔ သြားေတာင္းပန္ရေတာ့မယ္" လို႔ေျပာျပီး တစ္ဖက္အိမ္ကို
 ေတာင္းပန္ဖို႔ သြားပါတယ္။

လူႀကီးျဖစ္ သင္တန္း

ေကာင္းဆက္ႏုိင္
အတြဲ ၁၀ အမွတ္ ၁၂
The Flower News Journal

အေတြးအျမင္က႑
-------------------

*********************************************

လူႀကီးျဖစ္ သင္တန္း 

*********************************************
ေကာင္းဆက္ႏုိင္

အခု ႏိုင္ငံတကာမွာ ေခတ္စားေန တာက သင္တန္းေတြနဲ႔ ပတ္ သက္လို႔ပဲခင္ဗ်။ ဘာအလုပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သင္ တန္းနဲ႔ကို မလြတ္ဘူး။ သန္႔ရွင္းေရးသင္ တန္း၊ မွန္ခ်ပ္ေတြခ်ည္း သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ တဲ့ အထူးသင္တန္း။ စံုေနတာပဲ။ အလုပ္ရွင္ ေတြကလည္း သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္ ရွိ ထားသူေတြကိုပဲ ေရြးၿပီးခန္႔ထားၾကတယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဘာျပႆနာပဲႀကံဳႀကံဳ သူ႔ ဘက္က သင္တန္းဆင္းေရြးၿပီး ခန္႔ထားပါ တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္နဲ႔ ကာကြယ္ႏိုင္တာေပါ႔။ ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္ပဲ ဗဟုသုတနည္းလို႔လား မသိ ဘူး။ ႏိုင္ငံတကာမွာ 'လူႀကီးျဖစ္သင္တန္း' ရယ္လို႔ေတာ့ မၾကားမိဖူးဘူး။
 
လူႀကီးေတြ မ်ဳိးဆက္လိုက္ ႀကီး ပြားခ်မ္းသာၾကတဲ့ က်ဳပ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ က်ဳပ္ မိန္းမကလည္း ပုထုဇဥ္ပီပီ ၾကာေတာ့ အား က်လာတာေပါ႔ေလ။ က်ဳပ္ကို စာေရးဆရာ မလုပ္ဘဲ လူႀကီးလုပ္ဖို႔ ေန႔တိုင္းတိုက္တြန္း ပါေလေရာ။ သစ္ငုတ္တိုမ်ားေတာင္ ႏွဲ႔ပါ မ်ားလာရင္ နဲ႔ခ်င္လာတာဆိုေတာ့ က်ဳပ္ လည္း စိတ္ကူး တျဖည္းျဖည္း ယဥ္လာတာ ေပါ႔။ လူႀကီးေတြ တန္ခိုးထြားလိုက္ပံုမ်ား စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ထဲမွာ နယ္လွည့္ၿပီး ျပည္သူေတြကို ပါး႐ိုက္မိတာဗ်။ ဒါေပမဲ့ လည္း ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ ေခါက္ ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္း ပုဆိုးလွန္ျပ ခဲ့ၿပီး ငါနဲ႔ခ်ည္းကိုင္တုတ္ခဲ့တာ ဂ်ာနယ္ေတြ သတင္းစာေတြကေတာ့ ဝိုင္းေရးၾကတာေပါ႔ ေလ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူးဗ်။ က်ဳပ္အသိုင္းအ ဝိုင္းကလည္း က်ဳပ္နဲ႔ အက်င့္တူတဲ့သူေတြ ဆိုေတာ့ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေတာင္ ေျမႇာက္ ေပးၾကတယ္ဗ်ာ။ အစ္ကိုႀကီးဆက္လုပ္၊ ညီ ေလး ဆက္လုပ္တဲ့။ စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္မိ တာပါ။ စိတ္ကူးထဲမွာေတာင္ တန္ခိုးသိပ္ ထြားေနၿပီ။

ဒါေပမဲ့ ဒီေခတ္ထဲ က်ဳပ္လိုအ ရပ္သားတစ္ေယာက္ လူႀကီးျဖစ္ဖို႔ဆိုတာက နတ္ျပည္က အပ္တစ္စင္းနဲ႔ လူ႔ျပည္က အပ္ တစ္စင္းေတြ႕ဖို႔ထက္ေတာင္ ခက္တာ သိ တဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ဒါနဲ႔ မိန္းမကို လက္ေလွ်ာ့ ဖို႔၊ နားပူနားဆာမလုပ္ဖို႔ေျပာေတာ့ မေလွ်ာ့ ႏိုင္ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ ဇြတ္ပဲ။ ႐ူးမ်ားေနလားေအာက္ ေမ့ရတယ္။ က်ဳပ္ကို လူႀကီးျဖစ္ဖို႔ ဃောစ သြင္းမယ္တဲ့ဗ်။ ျငင္းရင္ က်ဳပ္ကို ကြာမယ္ လို႔ အက်ပ္ကိုင္တယ္ခင္ဗ်။ 

ဒီလိုနဲ႔ မိန္းမဦးေဆာင္ေခၚသြား တဲ့ေနရာကို မေယာင္မလည္ ပါသြားတာ ေပါ႔။ အထင္ႀကီးစရာ မရွိပါဘူးဗ်ာ။ လူသူ မနီးတဲ့ ေတာစပ္ေလးတစ္ခုနားက ထန္း လက္မိုး ထန္းလက္ကာ တဲအႀကီးႀကီးတစ္ခု ထဲကို ေရာက္သြားတယ္။

အညာသားႀကီးခင္ဗ်။ မ်က္ႏွာ က အစ္အစ္၊ ပါးစုံ႔ႀကီးနဲ႔ မ်က္မွန္လည္း တပ္ ထားေသးတယ္။ ေယာဂီဝတ္စံုက သူနဲ႔ေတာ့ သိပ္မလိုက္ဖက္သလိုပဲ။ သူ႔ၾကည့္ရတာ ထံုထံုအအႀကီးမို႔ အထင္မႀကီးမိေပမယ့္ က်ဳပ္မိန္းမက ဆရာႀကီးလို႔ ေခၚေခၚေန ေတာ့ က်ဳပ္လည္း အသားလြတ္ ဆရာႀကီး လို႔ လိုက္ေခၚရတာေပါ႔။

''မင္းလားကြ လူႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာ'' သူက လက္ညိႇဳးထိုးၿပီးေမးတယ္။ 
 က်ဳပ္မိန္းမက ဟုတ္တယ္လို႔ ေျဖေစခ်င္တဲ့ အမူအရာျပေနေတာ့ က်ဳပ္ လည္း ''ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာႀကီး''လို႔ ေျဖလိုက္ ရတာေပါ႔။
 ဆရာႀကီးဆိုသူက က်ဳပ္တို႔ဝင္ ခဲ့တဲ့ အေပါက္မဟုတ္ဘဲ တျခားတစ္ေပါက္ ကို လက္ညိႇဳးထိုးျပၿပီး''မင္း ဟိုတံခါးေပါက္ ကထြက္ၿပီး ျပန္ဝင္လာစမ္း''တဲ့။

တံခါးေပါက္က နိမ့္ေပမယ့္ က်ဳပ္ က အရပ္ပုေတာ့ လြတ္လြတ္ထြက္ၿပီး လြတ္ လြတ္ကြၽတ္ကြၽတ္ ျပန္ဝင္ျပလိုက္တယ္။

ဆရာႀကီးကၿပံဳးၿပီး ''မဆိုးဘူး ကြ၊ မင္း ပထမအဆင့္ေတာ့ ေအာင္ျမင္ သြားၿပီ''တဲ့။
 
က်ဳပ္က ဘုမသိ ဘမသိ လွမ္း ၾကည့္ေနေတာ့ သူကရွင္းျပတယ္။
''ငါက အဲဒီတံခါးနဲ႔ မလြတ္တဲ့ ေကာင္ေတြကို သင္တန္းသားအျဖစ္ လက္ မခံဘူး''တဲ့။

''ငါတို႔ႏိုင္ငံမွာ နကၡတ္အသြား အလာအရ အခု ဂ်ပုေတြအုပ္စိုးတဲ့ ေခတ္ ကြ။ ေမြးလာတဲ့ကေလးေတြကို ႏြားႏို႔သြား မတိုက္နဲ႔ လူေကာင္ထြားသြားရင္ လူႀကီး ျဖစ္ဖို႔ က်ိန္းေက်သြားမွာကြ''တဲ့။

''လာစမ္း ငါ႔နားတိုးၿပီး ေရွ႕မွာ မတ္တတ္ရပ္စမ္း''ဆိုလို႔ သူ႔ေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္ တယ္။ သူက ဘာမေျပာ ညာမေျပာနဲ႔ ပုဆိုး ထဲက အက်ႌစကိုဆြဲထုတ္ၿပီး ဗိုက္ကို လွန္ ၾကည့္ပါေတာ့တယ္။

''အို... ဆရာႀကီးဘာလုပ္ တာလဲ ခင္ဗ်''။
သူကျပန္မေျဖဘဲ အားရပါးရ ရယ္ပါေတာ့တယ္။
''ဟား... ဟား... ဟား... ဟား... မင္းဗိုက္က လူႀကီးဗိုက္နဲ႔ မတူ ဘဲ အပ်ဳိဗိုက္နဲ႔ တူေနတာကိုး''တဲ့။ 

ေခါင္းခါယမ္းရင္း ေျပာပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ဆတ္ခနဲ သူ႔ပါးေစာင္ မွာခဲထားတဲ့ ေဆးျပင္းလိပ္မီးနဲ႔ က်ဳပ္ဗိုက္ ကိုထိုးလိုက္ေတာ့ နာက်င္မႈေၾကာင့္ 'အား' ခနဲ ေအာ္လိုက္မိပါတယ္။
''ဘယ္လို လုပ္လိုက္တာလဲ ခင္ ဗ်ာ''လို႔ စိတ္တိုတိုနဲ႔ ေမးလိုက္ပါတယ္။
''တို႔ဆီမွာ လူႀကီးလုပ္ခ်င္ရင္ အ နာခံရတယ္ကြ''တဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ က်ဳပ္မိန္းမကို သူက အိမ္ ျပန္လႊတ္လိုက္ၿပီး က်ဳပ္ကို စခန္းသြင္းေလ့ က်င့္ပါတယ္။ သူ႔သင္တန္းကဆင္းရင္ က်ဳပ္ လူႀကီး ျဖစ္ မျဖစ္ေတာ့ မေသခ်ာဘူး။ ႐ူး မွာေတာ့ ေသခ်ာေနပါတယ္။ ဂ်က္ကီခ်မ္း ရဲ႕ အမူးသမားသိုင္းဇာတ္ကားထဲက ဂ်က္ ကီခ်မ္းကိုသင္ေပးတဲ့ သိုင္းဆရာႀကီးကို သတိရမိတယ္။

ဟိုအပင္က အရြက္ေတြခူး။ ဒီ အပင္က အရြက္ေတြခူး။ ဟိုဘုရားသြားလွဴ ခိုင္း ဒီဘုရားသြားလွဴခိုင္း၊ ယၾတာေခ်တာ တဲ့ေလ။ ေျပာေသးတယ္။
''ငါတို႔ႏိုင္ငံမွာ ေဗဒင္ယၾတာနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာကြ''တဲ့။

သူက ''တို႔ဆီမွာ လူႀကီးျဖစ္ခ်င္ ရင္ ကေလးလို ေတြးတတ္ရတယ္ကြ''တဲ့။
မိန္႔ခြန္းေျပာတတ္ဖို႔နဲ႔ ေတြးေခၚ တတ္ဖို႔ က်ဳပ္ကို လာသင္ေပးသူေတြက ဘုရား ဘုရား မူလတန္းေက်ာင္းသားေလး ေတြခင္ဗ်။

သူတို႔သင္ေပးတာေတြကို က်ဳပ္ က မွတ္စုစာအုပ္နဲ႔ လိုက္မွတ္ရတယ္။ သူ တို႔က ကေလးေတြဆိုေပမယ့္ ဘယ္ႏွေယာက္ ေတာင္ သင္ေပးခဲ့ၿပီးၿပီလဲမသိဘူး။ မသိ တာ၊ နားမလည္တာရွိရင္လည္း အရင္ရွင္း ျပတယ္ဗ်။ ကေလးတစ္ေယာက္က ဘာ ေျပာလဲဆိုေတာ့ ထမင္းတစ္နပ္ ေလွ်ာ့စား ရင္ တိုင္းျပည္ေတာင္ ခ်မ္းသာမယ္တဲ့ဗ်။ လူဦးေရ သန္း ၆ဝ ဆိုေတာ့ ထမင္းတစ္နပ္ တန္ဖိုးက်ပ္ ၅ဝဝ ဆိုရင္ေတာင္ တစ္ရက္ကို က်ပ္သန္းေပါင္း ၃ဝဝဝဝ သက္သာၿပီး ဝင္ ေငြတိုးတယ္လို႔ မွတ္ရမယ္တဲ့။ အားရစရာပဲ။

ကေလးတစ္ေယာက္ကေတာ့ မီးမလာရင္ ဖေယာင္းတိုင္ ထြန္းရမယ္ဆိုတဲ့ အႀကံေပးခ်က္ကို ကဲ့ရဲ႕႐ႈတ္ခ်တယ္ဗ်။ 

''ဒါဟာ တိုင္းျပည္ပိုက္ဆံေတြ ကို ျဖဳန္းတီးရာေရာက္လို႔ Óဏ္မရွိရာေရာက္ တယ္''တဲ့။ ျဖစ္သင့္တာက မီးမလာရင္ ေစာ ေစာအိပ္ၿပီး မနက္ေနထြက္မွ လုပ္စရာရွိ တာ လုပ္ၾကေပါ႔တဲ့။
 
အဆိုးဆံုးကေတာ့ က်ဳပ္ဗိုက္မွာ အမာရြတ္ေတြ မ်ားေအာင္ဆိုၿပီး ေန႔တိုင္း ေဆးျပင္းလိပ္နဲ႔ အထိုးခံရတာပဲ။ တစ္ရက္ က်ေတာ့ က်ဳပ္လက္ဖဝါးကို ျမင္သြားၿပီး ဒါ လူႀကီးလက္ဖဝါးနဲ႔ မတူဘူးလို႔ေျပာတယ္။ ေနာက္ရက္ကစၿပီး ကရာေတးက်င့္တဲ့ မာကီဝါရားတိုင္ႀကီးကို လက္ဝါးနဲ႔ ဘယ္ ျပန္ညာျပန္႐ိုက္ၿပီး ေလ့က်င့္ခိုင္းတယ္။ ပါး စပ္ကက်ေတာ့ အသံခ်ဳိကေလးနဲ႔ 'မိဘ ျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား'လို႔ ႏူးႏူးညံ့ညံ့ေလး ေခ်ာ့ရတယ္။ ပါးစပ္ကေခ်ာ့၊ လက္က႐ိုက္ ေပါ႔ဗ်ာ။

ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခ်င္ရင္ ျမက္စိုက္ဖူးရမယ္ဆိုၿပီး ေန႔ တိုင္း ၿခံထဲမွာ ျမက္စိုက္ရတယ္ဗ်ာ။ ေဘာ္ လီေဘာပုတ္တတ္ေအာင္လည္း ေန႔တိုင္း ေလ့က်င့္ရတယ္ဗ်ာ။

က်ဳပ္ရဲ႕ဆရာ မူလတန္းေက်ာင္း သားေလးရဲ႕ မွတ္ခ်က္ကလည္း စိတ္ဝင္စား စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ 

လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရက စီးက ရက္နဲ႔ အရက္အေပၚ အခြန္မတိုးျမႇင့္ျခင္းဟာ ႏိုင္ငံသားေတြ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ပေပ်ာက္ ဖို႔ျဖစ္တယ္တဲ့။

စီးကရက္၊ အရက္ ေပါေပါသံုး ေဆာင္ႏိုင္မွ ျမန္ျမန္ေသၿပီး ျမန္ျမန္ဆင္းရဲ တြင္းကလြတ္မယ္ဆိုၿပီး က်ဳပ္ကို သင္ၾကား ပို႔ခ်ပါတယ္။

က်ဳပ္လည္း ထူးဆန္းတဲ့ 'လူ ႀကီးျဖစ္သင္တန္း'ကို တက္လိုက္ေတာ့မွ လူႀကီးျဖစ္ခ်င္စိတ္ မရွိေတာ့ဘဲ ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ဆိုၿပီး အိမ္ကို ျပန္ေျပးလာခဲ့ရပါ ေၾကာင္း...။

********************
အတြဲ ၁၀ အမွတ္ ၁၂

The @[626653947407326:274:Flower News Journal]

********************

အခု ႏိုင္ငံတကာမွာ ေခတ္စားေန တာက သင္တန္းေတြနဲ႔ ပတ္ သက္လို႔ပဲခင္ဗ်။ ဘာအလုပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သင္ တန္းနဲ႔ကို မလြတ္ဘူး။ သန္႔ရွင္းေရးသင္ တန္း၊ မွန္ခ်ပ္ေတြခ်ည္း သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တဲ့ အထူးသင္တန္း။ စံုေနတာပဲ။ အလုပ္ရွင္ ေတြကလည္း သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္ ရွိထားသူေတြကိုပဲ ေရြးၿပီးခန္႔ထားၾက တယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဘာျပႆ  နာ ပဲႀကံဳႀကံဳ သူ႔ဘက္က သင္တန္းဆင္းေရြးၿပီး ခန္႔ထားပါ တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ ကာကြယ္ႏိုင္တာေပါ႔။ ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္ပဲ ဗဟုသုတနည္းလို႔လား မသိ ဘူး။ ႏိုင္ငံတကာမွာ 'လူႀကီးျဖစ္ သင္တန္း' ရယ္လို႔ေတာ့ မၾကားမိဖူးဘူး။

ျမင္သမွ် ၾကားသမွ်

Photo: ျမင္သမွ် ၾကားသမွ်

ဒါမ်ဳိးေတြ ထပ္လုပ္ေစခ်င္တာလား

အခုတေလာေခတ္အစားဆံုး သတင္းကေတာ့ လိင္တူခ်င္းတရားဝင္ လက္ထပ္လုိက္တဲ့သတင္းပါပဲ။ ကမၻာမွာေတာင္မ်ားမ်ားစားစားမရွိေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာက ကမၻာ ကို ထုိးေဖာက္လုိက္တာလားဆုိတာ စဥ္းစားစရာ။ ဒါကို တရားဥပေဒအရ တားျမစ္ျခင္း၊ အေရးယူျခင္းမရွိဘူးလုိ႔လည္း သိရပါတယ္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္နစ္နာမႈ မရွိလုိ႔ တုိင္ၾကားျခင္းမရွိလုိ႔ပါတဲ့။ ဥပေဒအရ ဟုတ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ စဥ္းစားပါ။

ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္မႈမွာ ျမန္မာက ကမၻာမွာ ပထမ၊ လာဘ္စားမႈ ပထမ၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈမွာ ပထမ၊ စသည္စသည္ျဖင့္ မေကာင္းတာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ Top Ten ထဲ အၿမဲ တေစ ပါနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ မၾကာခင္လိင္တူလက္ထပ္မႈ အမ်ားဆံုးႏုိင္ငံအျဖစ္ထပ္မံၿပီး တုိးလာရင္ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ၾကမွာလဲ။ 

ကမၻာကိုေၾကာ္ျငာၿပီး ”တို႔ႏုိင္ငံဟာ လိင္တူခ်င္းတရားဝင္လက္ထပ္မႈအ မ်ားဆံုးႏုိင္ငံေဟ့”လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ရဦးမွာလား။ ဒီလုိသာလုပ္ခြင့္ရရင္ ထပ္လုပ္ၾကမယ့္သူေတြအမ်ားႀကီးပါ။တရားဥပေဒအရ အေရးယူ ရင္ေတာင္ ၾကည့္လုပ္ၾကပါဦး။ ”မဟုတ္တာမွန္သမွ် တို႔ႏုိင္ငံက” လုိ႔ ေျပာရမွာလား။ စဥ္းစားၾကပါဦး။

စီးပြားေရးဆုိတာ လုပ္တတ္မွလား

ဘီလ္ဂိတ္ဟာ ဝန္ႀကီးသားမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္အစိုးရနဲ႔မွ မပတ္သက္ပါဘူး။ ဒီလုိဆုိလုိက္တာနဲ႔ အားလံုး သေဘာေပါက္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီမွာကလြဲလုိ႔ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ႏုိင္ငံ ကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ သန္းၾကြယ္ သူေဌးအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သူတို႔ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚ၊ အႀကံအဆ၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္နဲ႔ ျဖစ္ လာၾကတာ မ်ားပါ တယ္။ အဲအခ်ဳိ႕ေသာ လြတ္လပ္ခြင့္ မရေသာႏုိင္ငံမ်ားကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ နဲ႔တူပါတယ္။ တူႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ အစြမ္း အ စနဲ႔ ေအာင္ျမင္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ ထူးဆန္းတာက ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီက လူသိရွင္ၾကား စီးပြားေရးသမားေတြဟာ အစိုးရလူႀကီးမ်ားသားမ်ားနဲ႔ အာဏာပိုင္နဲ႔ တစ္နည္းတစ္ဖံု ပတ္သက္တဲ့ သူေတြခ်ည္းျဖစ္ေနတာဟာ စဥ္းစားစရာပါ။

ေငြေတြကို သန္းေပါင္းဘီလ်ံနဲ႔ခ်ီၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကတာဆုိေတာ့ ဒီလူႀကီးေတြ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ ခ်မ္းသာၾကတာလား။ အဲဒီလုိ ခ်မ္းသာလာတာမွ မဟုတ္ရင္ သူတို႔ရ တဲ့လခနဲ႔ စုၿပီး လုပ္ၾကတာလား။ ဒါကလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလား။ သူတို႔ရတဲ့လခဟာ သူတို႔ေတြ ပိုင္ဆုိင္မႈရဲ႕အပံုတစ္သိန္း၊ အပံုတစ္သန္းပံုတစ္ပံုေတာင္ မရွိပါဘူး။  (ဆုိပါေတာ့ သူတို႔ရဲ႕လခေလး ျခစ္ျခဳတ္ၿပီး မိသားစု စားဝတ္ေနေရးကို ျဖည့္တင္းၿပီးပိုတာေလးကို သားသမီးကို ခြဲေပးၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းလုပ္ခုိင္းမယ္ဆို သူတို႔ရဲ႕ ပိုေငြ ဟာ စီးပြားေရးလုပ္ခ်င္တဲ့သားသမီးဟာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေထာင္ႏုိင္ဖို႔မေျပာနဲ႔ ကြမ္းယာဆုိင္ေတာင္ အႏုိင္ႏုိင္ဖြင့္ရမွာပါ။ ဒါေတာင္ အဲဒီေလာက္ေငြနဲ႔ ကြမ္းယာ ဆုိင္ေ တာင္ပစၥည္းစံုတင္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။) ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ။ ကြမ္းယာေလး ေရာင္း႐ံုနဲ႔ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဘီလ်ံနာေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူးခင္ဗ်ာ။

ဒါဆို ဒီေငြေတြ သူတို႔ ဘယ္ကရသလဲ။ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတရဲ႕လခကမွ မၾကာေသးခင္အခ်ိန္ကမွ သိန္းငါးဆယ္ေက်ာ္၊ ဝန္ႀကီးေတြရဲ႕လခက ဘယ္ေလာက္လဲ။ သူတို႔ရဲ႕မိဘ မ်ား ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာခဲ့လဲ။ အဲဒီလုိ မဟုတ္ခဲ့ဘူးဆုိရင္ သူတို႔ လခေလးနဲ႔ ဘီလ်ံနာႀကီးေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလား။ ဒါဆို ဒီေငြေတြ ဘယ္ကရ လာ ေရာက္ လာတာ လဲ။ ေျပာၾကပါေသးတယ္။

”ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သားသမီးေတြက လုပ္တတ္တာကိုးဗ်” ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလုိေတြးမိပါတယ္။

”လုပ္တတ္တယ္ဆုိတာက လာဘ္တုပ္တာေပါ့ဗ်ာ" ေနာ။

တကယ္ေကာ ပြင့္လင္းၿပီလား

တစ္ဆက္တည္း ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ ”လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ အခ်ိန္ကို ေရာက္လာပါၿပီ”ဆုိၿပီး အၿပိဳင္အဆုိင္ ေျပာေနၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆုိ အပြင့္လင္းလြန္လို႔ Foul စကားလံုးေတြကို ကြၽံလာၾကတာ မနည္းပါဘူး။

”ဒီအခ်ိန္မွာ ဖံုးကြယ္ထားစရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အားလံုး ပြင့္ပြင့္လင္း လင္း ေျပာၾကဆုိၾကဖုိ႔ အခ်ိန္က်ၿပီ။ ဒါမွ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးတုိးတက္မွာ” ”ဒါဆို ပိုင္ဆုိင္မႈ အရင္ျပေလ” ဘာလုပ္ရင္ ဘယ္လုိလုပ္ရင္ တုိး တက္မယ္ေတြ ေျပာမေနပါနဲ႔။ ပိုင္ဆုိင္ မႈေတြ ျပေပးလုိက္႐ံုနဲ႔ တုိးတက္မႈကို ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ဆိုတာ ပြင့္လင္းျမင္ သာလာပါလိမ့္မယ္။

လူရႊင္ေတာ္ေခတ္ ဆန္းသစ္လာျပန္ၿပီလား

ဟာသေခတ္ဆိုတာကို တြန္းေရႊ႕ခဲ့တဲ့အထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ထိပ္ဆံုးကပါတယ္ဆိုရင္လည္း မမွားႏုိင္ပါဘူး။စာေပ၊ ႐ုပ္ရွင္ စသည္မ်ားမွာ ဟာသကို လူစိတ္မဝင္စားေတာ့ တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္က ဟာသဝတၴဳေတြ ေရးခဲ့၊ ဟာသ႐ုပ္ရွင္ေတြ ေျမာက္ျမားစြာ ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ ပထမေတာ့ မင္းသားေတြဟာ ႐ုပ္ရွင္မွာဟာသလုပ္ဖို႔ ဝန္ေလးၾက တာေၾကာင့္ လူရႊင္ေတာ္ေတြကလည္း ေခတ္ျဖစ္လာဖူးပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ မင္းသားေတြလည္း အနည္းငယ္ရဲတင္းလာၿပီး ဟာသလုပ္ၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ၾသဇာပိုႀကီး၊ လူခ်စ္လူခင္ပိုမ်ား၊ ေပၚျပဴလာပိုျဖစ္တဲ့ မင္းသား ေတြဟာသေတြ ကိုယ္တုိင္လုပ္လာေတာ့ မူလလူရႊင္ေတာ္ေတြဟာ ႐ုပ္ရွင္မွာတုိး မေပါက္ဘဲအၿငိမ့္ေတြ၊ ဟာ သျပဇာတ္ေတြဘက္ လွည့္ကုန္ၾကပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္မွာ သူတို႔ေစ်းကြက္က ပ်က္ၿပီကိုး။

သိပ္မၾကာပါဘူး။ မင္းသားေတြကလည္း ေစ်းကြက္အနည္းငယ္ရွိတဲ့ အၿငိမ့္ေတြ၊ ဟာသျပဇာတ္ေတြဘက္ ေျခဦးလွည့္လာျပန္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အင္အားနည္းတဲ့ လူ ရႊင္ေတာ္ေတြက ေနရာဖယ္ေပးရျပန္ပါ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာတာ မယံုရင္ၾကည့္ပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ နာမည္အႀကီးဆံုး အလုပ္အျဖစ္ဆံုး အၿငိမ့္အဖြဲ႕ဟာ မင္းသားေတြ၊ နာ မည္ႀကီးအဆိုေတာ္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႕ စည္းထားတဲ့ အၿငိမ့္အဖြဲ႕ပါ။ သူတို႔ေတြ ခ်ည္း ပြဲခ်ီေျမာက္ျမားစြာနဲ႔ ဦးေဆာင္ေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ခင္ဗ်ာ၊ ဟာသပါရမီသိပ္ ေကာင္းလွတာ မ ဟုတ္ပါဘူး။ ျပက္လံုးကို ႏႈတ္တိုက္ခ်ေပးမွ ျပက္လံုးကို ဝါးခနဲလူပြဲက်ေအာင္ ေျပာႏုိင္ၾကတာပါ။ အခုေတာ့ သူတို႔ဘဝေလးကို ကြၽန္ေတာ္စိုးရိမ္ေနမိပါတယ္။

သူတို႔က လူရႊင္ေတာ္ေနရာကို ဝင္ယူခဲ့သလုိ သူတို႔ေနရာကိုဝင္ယူမယ့္ လူေတြကိုေတြ႕ေနရပါၿပီ။ သူတုိ႔ထက္ ဟာသဥာဏ္ပိုေျပာင္ေျမာက္တဲ့ သူေတြ ကိုေတြ႕ေနရပါၿပီ။ ဘယ္သူမွ သတိမထားမိေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္က ဟာသသမားဆိုေတာ့ ေနာက္ျဖစ္လာမယ့္ လူရႊင္ေတာ္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္ေတြ႕ေနမိပါၿပီ။စဥ္းစားၾကည့္ေလ။ ဝန္ႀကီးအခ်ဳိ႕ နဲ႔ လႊတ္ေတာ္အမတ္အခ်ဳိ႕သာ လူရႊင္ေတာ္လုပ္ခဲ့ရင္ … သူတုိ႔ဘာေျပာေျပာ အုံးခနဲကို ရယ္ေနရတာ။

အဘတဲ႕လား

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ အမ်ားဆံုး ၾကားေနရတဲ့စကားပါ။ ဆယ္အိမ္မွဴးကစၿပီး ဟိုးအဆံုးစြန္ထိကို ကိုယ့္ထက္ႀကီး သူကို ‘အဘ’လုိ႔ ေခၚၾကပါ တယ္။ေလးစား သမႈနဲ႔ ေခၚ တာလား၊ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ေခၚၾကတာလဲ ကြၽန္ေတာ္မသိပါဘူး။ တစ္ခါတေလ ဌာနတစ္ခုေရာက္ရင္

”ကြၽန္ေတာ့္အဘက အဘကိုေျပာခုိင္းတယ္။ ဟုိဘက္အဘနဲ႔ တုိင္ပင္ၿပီး အဘကိုတင္ျပဖို႔”စသည္ျဖင့္ေပါ့။

ကြၽန္ေတာ္နားလည္တာ ”အဘ ဆုိတာ အေဖလု႔ိေခၚတာပါ”
ေလးစားလုိ႔ေခၚတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္အဓိပၸာယ္တစ္မ်ဳိးလည္း ထြက္ပါေသးတယ္။

”အေဖဆိုတာ အေမ့လင္ပါ”
ဒါေၾကာင့္ ”အဘလို႔ေခၚလုိက္တုိင္း အေမ့လင္လုိ႔ ေခၚတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ”

ေနာက္တစ္ပတ္ေပါ့ဗ်ာ။

အၾကည္ေတာ္

ဒါမ်ဳိးေတြ ထပ္လုပ္ေစခ်င္တာလား

အခုတေလာေခတ္အစားဆံုး သတင္းကေတာ့ လိင္တူခ်င္းတရားဝင္ 
လက္ထပ္လုိက္တဲ့သတင္းပါပဲ။ ကမၻာမွာေတာင္မ်ားမ်ားစားစားမရွိေသးတဲ့ 
အခ်ိန္မွာ ျမန္မာက ကမၻာ ကို ထုိးေဖာက္လုိက္တာလားဆုိတာ စဥ္းစားစရာ။ 
ဒါကို တရားဥပေဒအရ တားျမစ္ျခင္း၊ အေရးယူျခင္းမရွိဘူးလုိ႔လည္း သိရပါတယ္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္နစ္နာမႈ မရွိလုိ႔ တုိင္ၾကားျခင္းမရွိလုိ႔ပါတဲ့။ 
ဥပေဒအရ ဟုတ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ စဥ္းစားပါ။

ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္မႈမွာ ျမန္မာက ကမၻာမွာ ပထမ၊ လာဘ္စားမႈ ပထမ၊ 
ဆင္းရဲမြဲေတမႈမွာ ပထမ၊ စသည္စသည္ျဖင့္ မေကာင္းတာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ 
Top Ten ထဲ အၿမဲ တေစ ပါနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံမွာ မၾကာခင္လိင္တူလက္ထပ္မႈ အမ်ားဆံုးႏုိင္ငံအျဖစ္ထပ္မံၿပီး တုိးလာရင္ဘယ့္ႏွယ္လုပ္ၾကမွာလဲ။

ျမင္သမွ်… ၾကားသမွ်




သစ္ေမွာင္ခိုတဲ့လား

သတင္းေတြထဲမွာ ”သစ္ေမွာင္ခို ဖမ္းဆီးရမိ” ဆုိတဲ့ဟာမ်ဳိးေတြ မၾကာ ခဏ
ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ”ေမွာင္ခုိ” လို႔ သာသံုးေပမယ့္ ေမွာင္ခုိေတြ မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်။
 ေမာ္ေတာ္ ကားႀကီး၊ ပိုႀကီးတဲ့ကားႀကီးေတြနဲ႔ တရားဝင္နီးနီး သယ္ယူေနၾကတာပါ။

ကြၽန္ေတာ္ေနတဲ့ ေတာင္ဒဂုံလမ္းမွာဆုိရင္ ေန႔စဥ္သစ္ကားခ်ည္းပဲ အစီးႏွစ္ဆယ္နီးနီး

ေတြ႕ေန ရပါ တယ္။ ဘယ္ဟာက ေမွာင္ခုိၿပီး ဘယ္လုိ ျဖစ္မွ တရားဝင္ဆုိတာ
မခန္႔မွန္းႏုိင္ပါဘူး။

Wednesday, March 19, 2014

ရုိဟင္ဂ်ာသမုိင္း မသိေသးသူမ်ားအတြက္


ရုိဟင္ဂ်ာသမုိင္း မသိေသးသူမ်ားအတြက္
========================

ရုိဟင္ဂ်ာသမုိင္း မသိေသးသူမ်ားအတြက္ လူအခြင္႔အေရးကို ဘန္းျပျပီး ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ျဖင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဖဲ႔ထုတ္ရန္ၾကိဳးစားေနၾကသည္။

 ၁၄၀၄-ခု ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၌ မင္းေစာမြန္ ဘုရင္လက္ထက္ ရခိုင့္ဘု ရင့္ႏိုင္ငံေတာ္ ကို ဗမာဘုရင္သိမ္းပိုက္သျဖင့္ ရခိုင္ဘုရင္ မင္းေစာမြန္သည္ ဘဂၤလားေဒသ ရွိ ေဂါလ္ေဒ သ သို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ရသည္။ ေဂါလ္ကေကာင္း မြန္စြာ လက္ခံခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဂါလ္ ဆူလတန္ ဘုရင္၏ အကူအညီျဖင့္ ရခိုင္ထီးနန္းကို အရယူခဲ့ရသည္။ ေအဒီ ၁၄၃၀-တြင္ ေျမာက္ ဦးၿမိဳ႕ တည္ ၍ ေျမာက္ဦးေခတ္ကို စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။

 ေျမာက္ဦးေခတ္တြင္ ရခိုင့္ တပ္မေတာ္၌ အာရပ္ မွ စစ္ သည္ေတာ္မ်ား၊ ဥေရာပမွ ေပၚတူဂီမ်ားႏွင့္ ဂ်ပန္တို႔ပါအမႈေတာ္တမ္းခဲ့သည္ကိုေတြ႔ရွိရ သည္။ ယင္း အာရပ္ မွစစ္သည္ေတာ္ မ်ိဳးဆက္အမ်ားစုမွာ သံတြဲ၊ ရမ္းၿဗဲကြၽန္းႏွင့္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ ပတ္၀န္းက်င္ တြင္ ေန ထိုင္ၾကပါ သည္။ ယင္းတို႔ကိုရခိုင္တို႔က ကမန္ဟု ေခၚေ၀ၚၿပီး ရခိုင္ျပည္၌ တိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္ စု အျဖစ္ အသိ အမွတ္ျပဳ ထားပါသည္။ 

ယင္းမူဆလင္ ဘာသာ၀င္ ကမန္တို႔သည္ ရခိုင္ျပည္ ၌ ျပႆ နာဖ န္ တီးျခင္း၊ ရခိုင္ တို႔ႏွင့္ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္း၊ လူမ်ိဳးေရးအဓိကရုဏ္း ဖန္တီးျခင္းမ်ိဳးကို လံုး၀ျပဳ လုပ္ျခင္း မ ရွိဘဲ၊ ရခိုင္ျပည္ႏွင့္ ရခိုင္ လူမ်ိဳး အေပၚ သစၥာရွိရွိျဖင့္ ရခိုင္တို႔ႏွင့္ ေအးအတူ ပူအမွ် ၿငိမ္းခ်မ္း စြာ ေန ထိုင္ လာခဲ့ၾကေသာ လူမ်ိဳး တမ်ိဳးျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ရခိုင္ျပည္၌ ဤကဲ့သို႔ မူဆလင္ ဘာသာကိုးကြယ္ေသာ ရ ခိုင္ တိုင္းရင္း သား ကမန္လူမ်ိဳး ရွိသည္ကိုပင္သတိျပဳ မိၾကဖူးမည္ မဟုတ္ေပ။ 

သို႔ေသာ္ မိမိကိုမိမိ ရိုဟင္ ဂ်ာ ဟု ေႂကြးေၾကာ္ေနသူမ်ားမွာ ၁၈၂၅-ေနာက္ပိုင္း ရခိုင္ကို အဂၤလိပ္တို႔ သိမ္းပိုက္ၿပီးမွ ၀င္ေရာက္ လာေသာ မူဆ လင္ ဘာသာ ကိုးကြယ္သည့္ စစ္တေကာင္းေတာင္းတန္းေန ဘဂၤလီမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ၁၈၂၅- တြင္ ရခိုင္ျပည္ ၌ မူဆလင္ဦးေရ ၃၀,၀၀၀ ရွိခဲ့ရာမွ ၁၉၃၀ ျပည့္တြင္ ၂၁၇၈၀၀-ရွိခဲ့ရာ ၿဗိတိသွ်အစိုးရက မူဆ လင္ဦးေရ တိုးလာမႈကိစၥကို စိုးရိမ္လာေသာေၾကာင့္ အေျခအေနစံုစမ္းရန္ ၁၉၃၉ ၌စံုစမ္းေရးေကာ္မရွင္ တခု ဖြဲ႔စည္းေပးခဲ့သည္။ ေကာ္မရွင္က မူဆလင္ဦးေရ အတားအဆီးမရွိ တိုး၀င္လာမႈကို မဟန္႔တား ပါ က ေနာင္အခါ၌ လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အစီရင္ခံခဲ့ေသာ္လည္း ဒုတိယ ကမၻာစစ္ေၾကာင့္ မည္သို႔မွ် မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ အစီရင္ခံသည့္ အတိုင္းပင္ ၁၉၄၂-တြင္ ကုလား-ရခိုင္အဓိက ရုဏ္း ျဖစ္ ခဲ့ေလသည္။ 

ေမာင္ေတာၿမိဳ႔နယ္ရွိ ရခိုင္ရြာအား လံုး ဖ်က္ဆီးခံရသည္။ ရခိုင္တခ်ိဳ႕မွာ ျပည္တြင္းသို႔၀င္ၿပီး၊ တခ်ိဳ႕ မွာ အဂၤလိပ္ပိုင္နက္ ဒိန္နာဂ်္ပူသို႔ထြက္ေျပးခဲ့ၾကရ သည္။ ၁၉၄၂-ဂ်ပန္မ်ား၀င္လာေသာအခါ ရခိုင္မ်ားကို သတ္ျဖတ္ခဲ့ေသာ ကုလားအဖြဲ႔သည္ ဘာသာေရးအသြင္ေျပာင္းကာ ဂ်ေမယာတူ အိုလမာအသင္း ဖြဲ႔စည္းၾကသည္။ အဖြဲ႔ဥကၠဌမွာ အံုေမာ္မ်ာ (ဘီေအဘီအယ္လ္) ျဖစ္သည္။ အုံေမာ္မ်ား အဖြဲ႔ သည္ အေနာက္ ပါကိစၥတန္မွ ေအာ္လနာမူဟာမတ္ မူဇဟတ္ခန္ႏွင့္ ေမာ္နာအီျဗာဟိန္း တို႔ကိုေခၚ၍ မူဂ်ာ ဟိန္း အဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းၾကသည္။ ပါကိစၥတန္နယ္သို႔ ရခိုင္ျပည္ထည့္သြင္းေရး အစီစဥ္ပင္ျဖစ္သည္။ 

စစ္ေရး အရ ျမန္မာစစ္တပ္ႏွင့္ မယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္ေသာ မူဂ်ာဟိန္းတို႔သည္ အျခား တိုင္းရင္းသားမ်ားနည္းတူ အခြင့္ အေရး ရလို၍ မစၥတာေဂၚဖားက ရိုဟင္ဂ်ာဟူေသာ လူမ်ိဳးသစ္တခုကို ၁၉၅၀- စက္တင္ဘာလထုတ္ ဂါဒီးယန္း သတင္းစာတြင္ အသက္သြင္းခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၅၁- ဇြန္လတြင္က်င္းပခဲ့ေသာ အလယ္ သံေက်ာ္ မူဆလင္ညီလာခံကမူ ရိုဟင္ဂ်ာမဟုတ္ဘဲ ဗမာ မူဆလင္ ကဲ့သုိ႔ ရခိုင္မူဆလင္  လူမ်ိဳး ဟု ေခၚေ၀ၚ ရန္ ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ၾကသည္။ 

ရခိုင္တို႔က ငါတို႔ရခိုင္တြင္ မူဆလင္ ဘာသာ၀င္ မရွိဟု ေျပာလာၾကေသာအခါ ရိုဟင္ဂ်ာ ဘက္သို႔ ေဖါက္ထြက္ရန္ ထြက္ေပါက္ရွာ လာၾကသည္။ ၁၉၆၀-ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ရိုဟင္ဂ်ာ သတင္း စာ၊ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ရိုဟင္ဂ်ာ ေက်ာင္းသားအသင္းထိ လႈပ္ရွားလာခဲ့ၾကသည္။ 

၁၃၊ ၅၊ ၈၈ - ေန႔က ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္တြင္ အလြန္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ကုလားလႈပ္ရွားမႈတခုျဖစ္ပြား ခဲ့ သည္။ ကုလား ၅၀၀၀၀-ခန္႔သည္ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕ကို အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာမွ ၀ိုင္းၿပီးဟစ္ေအာ္ေႂကြးေၾကာ္ မီးရိႈ႕ သတ္ျဖတ္ ရန္ခ်ီတက္လာခဲ့ၾကသည္။ လႈပ္ရွားမႈမွာ ညေနရွစ္နာရီခြဲမွ ေနာက္ တေန႔နံနက္ ၃-နာရီခြဲအထိ ၾကာခဲ့ သည္။ 

သူတို႔ ဘာသာစကားျဖင့္ ဘုရားသခင္ အလိုက်တိုက္ပြဲ၀င္ၾက၊ မင္းတို႔ တိုင္းျပည္ငါတို႔ တိုင္းျပည္ ျဖစ္ရမည္ဟူ၍ ဟစ္ေအာ္ၾက သည္။ ၁၉၄၂ မတိုင္မွီက ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္အတြင္း တည္ရွိ ခဲ့ေသာ ရခိုင္ရြာေပါင္း ၁၉၅-ရြာမွာ ၁၉၉၂ တြင္ ၄၆ ရြာသာ က်န္ပါေတာသည္။ က်န္ရြာမ်ားအား မူဆလင္ မ်ားက လူဦးေရအသာစီးရမႈျဖင့္ သိမ္းပိုက္ခဲ့ၾကပါသည္။ ဤသည္မွာ ရိုဟိန္ဂ်ာ ဆိုသူမ်ားေပၚေပါက္လာပံု သမိုင္း အက်ဥ္းျဖစ္သည္။ 

လက္ရွိအျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ တိုက္ဆိုင္၍ ေအာက္ ပါ ေဆာင္းပါးျဖင့္ ေခ် ပတင္ျပလိုက္ရပါသည္။ လိမ္လည္ျခင္းႏွင့္ ဟန္ေဆာင္ျခင္းေနာက္ကြယ္မွ ရိုဟိန္္ဂ်ာ ဟူေသာအသံသည္ ၁၉၈၈ လူထုအံု-ႂကြမႈႏွင့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပိုင္း ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ထြက္ ေပၚလာမႈ ႏွင့္အတူ “ရုိဟိန္္ဂ်ာအမည္ခံ” ဘဂၤလီမူဆလင္မ်ား၏ စတန္႔ထြင္လုပ္ဇာတ္ခင္းမွဳမ်ားလည္းMedia မ်ားမွ တဆင့္ ပလူပ်ံထြက္ေပၚလာပါသည္၊၊ 

မိမိတို႔၏သမိုင္းမွန္၊ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားကို ဖုန္းကြယ္၍ သမိုင္းလိမ္၊ ျဖစ္ရပ္လိမ္မ်ား အစားထုိးတင္ျပကာ “ရုိဟိန္္ဂ်ာ” အမည္ကိုသံုး၍ လူမ်ဳိးသစ္ဖန္တီးေရးႏွင့္ ႏုိင္ငံသစ္ထူေထာင္ေရးလုပ္ ငန္းမ်ား စနစ္တက် အကြက္ခ် လုပ္ကိုင္လာၾကပါသည္၊၊ မွတ္မိသေလာက္၊ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ရိုဟိန္္ဂ်ာအမည္သံုး၍ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ခဲ့မႈ မရွိခဲ့ေပ။ ၁၉၈၈ လူထု အံုႂကြမႈ တြင္လည္း ရိုဟိန္ဂ်ာအမည္ အသံုးမျပဳခဲ့ၾကေပ၊၊ 

၁၉၉၁ တြင္ မူဆလင္ အမ်ားအျပား ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သို႔ ထြက္ေျပးခိုင္းၿပီး ယင္း ဘဂၤ လားေဒ့(ခ်္) ရွိ ဆင္းရဲသားမ်ား၊ အေျခမဲ့အေနမဲ့မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ ဗမာစစ္အစိုးရ ႏွိပ္စက္ ညႇင္းပမ္း မႈေၾကာင့္ လူ (၂၀၀,၀၀၀) ေက်ာ္ထြက္ေျပးရေၾကာင္း စာရင္းျပကာ ရိုဟိန္ဂ်ာ အမည္ကို ကမၻာေက်ာ္ ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံု လုပ္ႀကံဖန္တီးလာၾက ပါသည္။ 

၁၉၉၀ တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံထားရေသာ မူဆလင္မ်ားအား ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ ခြင့္ျပဳခဲ့သည္ကို ရိုဟိန္္ဂ်ာအမည္ျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ခဲ့ရသလိုလို လိမ္ လည္ လွည့္ျဖားလာၾကပါသည္။ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ တခ်ဳိ႕၏ ဤကဲ့သို႔ လုပ္ႀကံဖန္တီးမႈမ်ား အစပိုင္း တြင္ေအာင္ျမင္ သေယာင္ေယာင္ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ တိမ္ေကာလာၿပီျဖစ္သည္။

 အဂၤလိပ္အုပ္ခ်ဳပ္မႈ လက္ေအာက္၌ လယ္ကူလီမ်ားအျဖစ္ ရခိုင္ျပည္သို႔ လာေရာက္လုပ္ကိုင္လာခါစ၌ စီးပြားေရးႏွင့္ ဘ၀ရပ္တည္ေရး ရည္မွန္းခ်က္သာရွိၾကသျဖင့္ ေဒသခံဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရခိုင္မ်ားက လူသားခ်င္းစာနာ၍ အမွတ္မထင္ လက္ခံထားခဲ့ၾကသည္။ ေနာက္ပိုင္း ဘဂၤလားေဒသမွ ရခိုင္ျပည္ဘက္သို႔ ယင္းဘဂၤလီမူဆလင္မ်ား မတရားလိမ့္ ၀င္လာမႈေၾကာင့္ အဂၤလိပ္အစိုးရကိုယ္တိုင္ စိုးရိမ္၍ လူဦးေရစာရင္း စစ္တမ္းမ်ား လုပ္လာခဲ့ရသည္၊၊ 

ရခိုင္ေျမ၌ လူဦးေရ အလံုးအရင္းျဖင့္ အေျခခ်ေနထိုင္ခြင့္ရျပီးေနာက္ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္မ်ားႏွင့္ နယ္ေျမခ်ဲ႕ထြင္ေရး မူဆလင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ႏုိင္ငံေရးဘက္သို႔ ဦးတည္လႈပ္ရွား လာခဲ့ၿပီး သူတို႔ကို သူတို႔ ေဒသခံတိုင္းရင္းသား၊ ရိုဟိန္ဂ်ာ မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း လိမ္လည္လွည့္ျဖား တင္ျပလာၾကပါသည္။ စစ္တေကာင္းေဒသမွ ယင္းဘဂၤလီမူဆလင္မ်ား သည္ ယေန႔ ထက္ထိလည္း ရခိုင္ျပည္ထဲနည္းမ်ိဳးစံု ခိုး၀င္ေနၾကရံုသာမက ျမန္မာ အာဏာပိုင္မ်ားအား လာဘ္ ထိုး၍ ရခိုင္ျပည္၏ စီးပြားေရး ခ်ဳပ္ကိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားေနၾကသည္ကိုေတြ႕ရွိ ရပါသည္။ 
အစ ပိုင္း တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ အျခား တိုင္းရင္းသားမ်ားက ရိုဟိန္ဂ်ာအမည္ႏွင့္ သူတို႔ ႏိုင္ငံေရး အရ တိုက္ပြဲ၀င္မႈကို လက္ခံရန္ ရခိုင္တို႔အား ဖိအားေပးမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံတကာ NGO မ်ားမွလည္း လူ႕ အခြင့္အေရးရွုေထာင့္မွေန၍ ရိုဟိန္္ဂ်ာဆိုသူမ်ားအား အသိအမွတ္ျပဳမႈမ်ား ရွိလာသည္သာမက ရခိုင္ တို႔အားလည္း ရိုဟိန္ဂ်ာ  အမည္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး အရတိုက္ပြဲ၀င္မႈမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳကာ ရိုဟိန္ဂ်ာဆိုသူ မ်ားႏွင့္ လက္တြဲ တိုက္ ပြဲ၀င္ ရန္ နည္းမ်ဳိးစံု ဖိအားေပးမႈမ်ား လုပ္လာခဲ့ပါသည္၊၊ 

ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဒသခံ တိုင္းရင္း သား မ်ား က သူတို႔၏လိမ္လည္ျခင္းႏွင့္ ဟန္ေဆာင္မႈမ်ား ကို သိလာရေသာအခါ ရိုဟိန္ဂ်ာအမည္ႏွင့္တကြ သူတို႔ ၏ ႏိုင္ ငံေရးအရ ရပ္တည္ တိုက္ပြဲ၀င္မႈမ်ား ကိုပါ လံုး၀ အသိ အမွတ္မျပဳ ျဖစ္လာၾကသည္၊၊ 

ယင္းရုိဟိန္ဂ်ာ အမည္ ခံမ်ားသည္ ရခိုင္ျပည္မွ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပးျခင္း၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံႏွင့္ ရခိုင္ျပည္မွ ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ မေလးရွားႏုိင္ငံသို႔ ေလွစီးဒုကၡသည္ပံုစံမ်ဳိးျဖင့္ အလံုးအရင္းျဖင့္ ၀င္ေရာက္ျခင္း မ်ား ျပဳ လုပ္ လ်က္ ယင္းႏိုင္ငံမ်ား၌လည္း လူမႈေရးႏွင့္ ဘ၀ရပ္တည္ေရး အပါအ၀င္ ႏိုိင္ငံေရးအရ ေႂကြးေၾကာ္တိုက္ပြဲ ၀င္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ လာၾကပါသည္။

 ယင္းရိုဟိန္ဂ်ာအမည္ခံမ်ားသည္ ယခုအခါတြင္ မေလးရွားႏိုင္ငံ ၌ ေသာင္းႏွင့္ ခ်ီေရာက္ ရွိေနၿပီျဖစ္ၿပီး၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ၌လည္း စနစ္တက် ၀င္ေရာက္ထိုးေဖါက္ ေနၿပီျဖစ္သည္၊၊ ထိုင္း အစိုးရက ယင္း ရိုဟိန္ဂ်ာအမည္ခံမ်ား ထိုးေဖါက္ ၀င္ေရာက္မႈကို စနစ္တက် တားဆီးမႈျပဳ လုပ္ လာေသာအခါယင္းရိုဟိန္ဂ်ာ အေရးသည္ ေဒသခံႏိုင္ငံမ်ား အား ရိုက္ခတ္လာသျဖင့္ ေဒသခံႏိုင္ငံမ်ား သတိ ထား ေဆာင္ရြက္လာၾကသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ 

အာစီယံ ထိပ္သီး အစည္းေ၀း၌ပင္ ယင္းရို ဟိန္ ဂ်ာျပႆ နာသည္ နံပါတ္(၁) ေနရာရယူထားၿပီး ျဖစ္သည္၊၊ ထိုင္းႏိုင္ငံက အဘယ္ေၾကာင့္ ယင္းရိုဟိန္ဂ်ာ ဆိုသူမ်ားအား ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားဖြင့္ခြင့္ လက္မခံသနည္း။ အေျဖမွာ ရွင္းေနသည္၊၊ ယင္းရိုဟိန္ဂ်ာ အမည္ကို သံုး၍ ႏိုင္ငံေရးအရ တိုက္ပြဲ၀င္ေနသူမ်ားသည္ Al-Quada အဖြဲ႔ႏွင့္ ဆက္ႏြယ္မႈ ရွိေနသည္။ ထိုင္းႏိုင္ ငံ အၾကမ္းဘက္ လႈပ္ရွားေနသူမ်ားႏွင့္ ေပါင္းမိၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ လံုၿခံဳေရးကိုပါ ၿခိမ္းေျခာက္ လာ မည္ ကို စိုးရိမ္၍ျဖစ္သည္၊၊

 ႏိုင္ငံတကာ NGO မ်ားႏွင့္ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ရိုဟိန္ဂ်ာ အမည္ ခံ မ်ားအား “ႏိုင္ငံမဲ့မ်ား” အျဖစ္ လူသား ခ်င္းစာနာ ရႈေထာင့္မွေန၍ ယင္းတို႔၏ ႏိုင္ငံေရးအရတိုက္ပြဲ၀င္မႈမ်ား အသိအမွတ္ျပဳရန္ ရခိုင္တို႔အား ဖိအားေပးေနၾကသည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္၊၊ သို႔ေသာ္ ယင္းဘဂၤလီ မူဆလင္မ်ား အလံုးအရင္းႏွင့္ ၀င္ေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းမ်ား ျဖစ္ပြါးၿပီးေနာက္ မိမိတို႔၏ ပိုင္ဆိုင္မႈနယ္ေျမ၊ အိုးအိမ္မ်ား စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးလာၾကရေသာ ေဒသခံ ရခိုင္မ်ား၏ ေရွ႕အနာဂတ္ အေရးကို ေတြးပူသည္ကိုကား မေတြ႔ရွိရေသးေပ၊၊ 

ယင္းအဓိကရုဏ္းကာလ၌ မူဆလင္ မ်ား၏ သတ္ျဖတ္ မႈေၾကာင့္ အသက္ဆံုးရံႈးခဲ့ရေသာ ရခိုင္ျပည္သူမ်ား၊ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းေတာ္မ်ား၊ မူဆလင္မ်ား၏ မီးတိုက္ ဖ်က္ ဆီးမႈေၾကာင့္ ျပာက်ခဲ့ရေသာ ရခိုင္ရြာမ်ား၊ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္ ယင္းမူဆလင္မ်ား၏ မုဒိမ္းက်င့္သတ္ျဖတ္ျခင္းခံခဲ့ရေသာ ရခိုင္သူမမ်ားႏွင့္ မိမိ အသက္ အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ လံုၿခံဳေရး အတြက္ အၿမဲတမ္းအထိတ္ တလန္႔ျဖစ္ေနရေသာ ရခိုင္သူ၊ ရခိုင္သား မ်ား၏ အနာဂတ္အေရးကို ေတြးပူစဥ္းစားမိေသာ NGO မ်ားႏွင့္ ကုလသမဂၢၢ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို မေတြ႔ ဖူးေသးေပ၊၊ 

ဗမာစစ္အစိုးရ၏ ႏိွပ္စက္မႈကို ခံေနရသူမ်ားမွာ ရခိုင္ျပည္ရွိ မူဆလင္ဘာသာ ၀င္သက္ သက္မွမဟုတ္ဘဲ၊ ရခိုင္ျပည္ရွိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ားအပါအ၀င္ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးရွိ ျပည္သူမ်ားသည္လည္း နည္းမ်ဳိး စံု ဖိႏွိပ္ညႇင္းဆဲခံေနရသည္ကို သတိတရား လက္ကိုင္ထားဖို႔ လိုအပ္သည္။ အကယ္၍ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ား၊ NGO မ်ား ကုလသမဂၢအဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ခ်င့္ခ်ိန္မစဥ္းစားဘဲ ရိုဟိန္ဂ်ာဆိုသူမ်ား၏ အေရးကိုေဇာင္းေပးၿပီး ရိုဟိန္ဂ်ာအမည္ႏွင့္ ယင္းတို႔၏ ႏိုင္ငံေရးအရ ရပ္တည္ တိုက္ပြဲ၀င္မႈကို လက္ခံခဲ့လွ်င္ မၾကာေသာ တေန႔၌ ေမာင္ေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ရေသ့ေတာင္ ေဒသ အားလံုး ယင္း ရို ဟိန္ဂ်ာ အမည္ခံသူမ်ား လက္ထဲသို႔က်ေရာက္သြားၿပီး၊ ေဒသခံရခိုင္ျပည္သူမ်ား အသတ္ခံရမႈ၊ ရပ္ ရြာ အိုးအိမ္ စြန္႔ခြာ ထြက္ေျပးရမႈႏွင့္ ရင္ဆုိင္ရမည္။ 

ယင္းအေရးသည္ ရခိုင္ျပည္တခုလံုး၊ ဗမာျပည္ တစ္ ခု လံုးႏွင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ မ်ား၏ လံုၿခံဳေရးကိုပါ ၿခိမ္းေျခာက္လာၿပီး ယင္းႏိုင္ငံ၌ ေန ထိုင္ေနၾကေသာ ေဒသခံျပည္သူမ်ားလည္း ရခိုင္သားမ်ား ကဲ့သို႔ ေဘးဆိုးႀကီးမ်ားႏွင့္ ရင္ဆုိင္ရ မည္ျဖစ္ ပါေၾကာင္း တင္ျပ လိုက္ပါတယ္။

                                Credit  ==  စေနသား

ရုိဟင္ဂ်ာသမုိင္း မသိေသးသူမ်ားအတြက္ လူအခြင္႔အေရးကို
ဘန္းျပျပီး ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ျဖင္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဖဲ႔ထုတ္ရန္ၾကိဳးစားေနၾကသည္။

၁၄၀၄-ခု ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၌ မင္းေစာမြန္ ဘုရင္လက္ထက္ ရခိုင့္ဘုရင့္ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဗမာဘုရင္သိမ္းပိုက္သျဖင့္ ရခိုင္ဘုရင္ မင္းေစာမြန္သည္ ဘဂၤလားေဒသ ရွိ
 ေဂါလ္ေဒ သ သို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ရသည္။ ေဂါလ္ကေကာင္း မြန္စြာ
လက္ခံခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဂါလ္ ဆူလတန္ ဘုရင္၏ အကူအညီျဖင့္ ရခိုင္ထီးနန္းကို အရယူခဲ့ရသည္။ ေအဒီ ၁၄၃၀-တြင္ ေျမာက္ ဦးၿမိဳ႕ တည္ ၍ ေျမာက္ဦးေခတ္ကို
စတင္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။

Monday, March 17, 2014

ေသသူကို သရဏဂုံတင္ျခင္း ျပႆ နာ


    အစိမ္းေသ ေသေသာသူကို သရဏဂုံတင္လို႔ရ -မရႏွင့္ သူ႕ရဲ႕အသုဘမွာ ငါးပါးသီလ ခံယူလို႔ ရ-မရ သိခ်င္ပါတယ္။ အေၾကာင္းအက်ိဳး ယုတၱိယုတၱာ သာဓက ၀တၳဳေလးတင္ၿပေပးပါ ဘုရား။ ေက်းဇူးတင္ ပါသည္ဘုရား..
     အထက္ပါ ေမးခြန္းရွင္၏ စကားအရ  မည္သည့္နည္းႏွင့္ေသသူကိုမဆုိ အေလာင္းကုိ သရဏဂုံတင္လ်င္ မရနိုင္ပါ၊ ေနာက္ တဖန္ ေသလြန္သူ၏ အသုဘမွာ ငါးပါးသီလ ခံယူျခင္းသည္လည္း က်စ္ရစ္သူ မိသားစုမ်ားအတြက္သာ ျဖစ္နုိင္ပါသည္၊ ေသၿပီးသူအတြက္ ထူးျခားမလာပါ၊ သို႔ပါေသာ္လည္း ထုိသို႔သရဏဂုံတင္ျခင္းသည္ က်န္ရစ္သူမိသားစု၏ ေမတၱာ၊ ကရုဏာ ေစတနာတို႔ကို ေဖာ္ျပရာေ ရာက္သျဖင့္ အက်ိဳးယုတ္ျခင္း မရွိေသာေၾကာင့္ ျပဳလုပ္သင့္ေသာ ကုသုိလ္ဓေလ့တခုဟု ဆိုသင့္ပါသည္။  လိုရင္းတိုရွင္းေျဖလ်င္ ဒါေလာက္ဆုိ လုံေလာက္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းရင္းကို အက်ိဳး အေၾကာင္း ျပည့္စုံစြာ ရွင္းျပမွ အဆင္ေျပမွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ သိသင့္တာေလးေတြကို ရွင္းျပပါရေစ..
 
သရဏဂုံ အဓိပၸါယ္
     ဘယံ သႏၱာသံ ဒုကၡံ ဒုဂၢတိပရိကိေလသံ သရတိ ဟိ ံသတိ ၀ိနာေသတီ တိ သရဏံ၊
( ေၾကာက္ျခင္း ထိတ္လန္႔ျခင္းသေဘာရွိေသာ ဆင္းရဲမ်ားႏွင့္ အပါယ္သို႔ က်ေရာက္ေစတတ္ေသာ ကိေလသာတို႔ကို ညွင္းဆဲတတ္၊ ဖ်က္ဆီးသတ္တတ္ေသာေၾကာင့္ သရဏ ( ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရာ ) လို႔ ေခၚဆုိရေၾကာင္း ) ဂမန-သဒၵါက  မွီ၀ဲဆည္းကပ္ျခင္း ကပ္ေရာက္ျခင္းဆိုေတာ့ (သရဏ- ဂမန) ႏွစ္ပုဒ္ကုိ ပါဠိပ်က္အေနျဖင့္ သရဏဂုံ လို႔ ေခၚဆုိေၾကာင္း  မူလပဏၰာသ အ႒ကထာ ပ-၁၃၆ မွာ ဆိုထားပါတယ္၊ 
 
    ဗုဒၶဘာသာ၀င္တေယာက္အတြက္ ဘ၀မွာ သရဏဂုံဟာ အေရးပါလွပါတယ္၊ ဘုရားေဟာေဒ သနာမ်ားမွာ သရဏဂုံကုိ အသက္ထက္ဆုံး တည္ၿမဲစြာ ေစာင့္ထိန္းခဲ့လွ်င္ ေကာင္းရာ သုဂတိကို ေရာက္ နုိင္သလို တမဂ္တဖိုလ္အထိ ေမွ်ာ္လင့္နုိင္ ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ၀တၳဳသာဓကေတြ ေဟာထားခဲ့တယ္၊ ထုိသရဏဂုံဟာ အသက္ထင္ရွားရွိစဥ္မွာ ေဆာက္တည္ထား ၿပီးေသာ္လည္း ေသသြားရင္ေတာ့ အလို အေလ်ာက္ ပ်က္ဆီးသြားပါတယ္၊ လူ႔ခႏၶာကိုယ္မွ သိစိတ္၀ိဥာဥ္ မရွိေတာ့တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ေစာင့္ထိန္း မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္လဲ မတည္ၿမဲေတာ့ပါဘူး ၊ 
 
   အသက္ရွင္စဥ္မွာ တျခားေသာ အယူ၀ါဒ ဘာသာကို ေျပာင္းလဲကိုးကြယ္ရင္လဲ သရဏဂုံပ်က္ တတ္ပါ တယ္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အစိမ္းေသျဖစ္ေစ၊ လူႀကီးေရာဂါျဖင့္ မီးစာကုန္ ဆီခန္း ေသသည္ျဖစ္ေစ ေသသူကို သရဏဂုံတင္လို႔ မရနိုင္ေၾကာင္းကို ေရွးဦးစြာ  မွတ္သားရပါမယ္။ 
 
     ေသသူ၏ အသုဘ၌ ငါးပါးသီလ ခံယူျခင္း ဆုိသည္မွာလဲ က်န္ရစ္သူတို႔က မိမိ၏ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ား ကုသိုလ္ရေစရန္ သို႔တည္းမဟုတ္ ေသသူ႔အေပၚတြင္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္း၊ သံေယာဇဥ္ထားေၾကာင္း၊ စသည္ျဖင့္  ေမတၱာေစတနာ ကရုဏာတုိ႔ကို ေဖာ္ျပလိုေသာေၾကာင့္ ကုသုိလ္လုပ္ၾကျခင္း ျဖစ္ရ ကား ေသ သူအတြက္ေတာ့ သာဓုေခၚနုိင္ေသာ ဘ၀ေရာက္ေနလ်င္ အက်ိဳးထူးပါမည္၊ သာဓုမေခၚဆုိနုိင္ေသာ ဘ၀သို႔ ေရာက္ေနလ်င္ အက်ိဳးမထူးပါ၊ က်န္ရစ္သူ မ်ားမွာေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတခု ျပဳလုပ္ခြင့္ ရသြားပါသည္။ 
 
ဘုရားေခတ္က သာဓက
     ဘုရားရွင္လက္ထက္က ဇာဏုေႆာ   ဏိ ဆုိတဲ့ ပုဏၰားႀကီးတေယာက္ရွိတယ္၊ ေဒသနာမ်ားမွာေတာ့ အဲဒီပုဏၰားႀကီးဟာ ကတ္သီးကတ္သတ္ ေမးခြန္းမ်ား ေမးေလ့ရွိသူလို႔ နာမည္ႀကီးသေပါ့၊ တေန႔မွာ အဲဒီ ပုဏၰားႀကီးက ေသသူကို ရည္စူးကာ အမွ်ေ၀ရာတြင္ တမလြန္ေရာက္ေနသူတုိင္း အက်ိဳးခံစားခြင့္ ရွိ မရွိ ဆုိတဲ့ေမးခြန္းကို ေမးတယ္၊ အဲဒီအေၾကာင္းကုိ ဘုရားရွင္နဲ႔ ပုဏၰားႀကီးတုိ႔ အျပန္အလွန္ေမး-   ေျဖစကား မ်ားကို ၾကားရရင္ နားလည္နုိင္မည္ ထင္ပါသည္။ 
 
အရွင္ေဂါတမ ေသသူကို ရည္စူးကာ အမွ်ေ၀ရာတြင္ တမလြန္ေရာက္ေနသူတိုင္း အက်ိဳးခံစားခြင့္ရွိပါသ လား။
ပုဏၰားႀကီး သာဓုေခၚနုိင္တဲ့ဘ၀ကိုေရာက္ရင္ အက်ိဳးခံစားနုိင္ပါတယ္.။
 
ဘယ္လို ဘ၀မ်ိဳးက သာဓုေခၚနိုင္ၿပီး ဘယ္လို ဘ၀မ်ိဳးက သာဓုမေခၚနုိင္ပါသလဲဘုရား။
     ေသခါနီးမွာ စြဲလန္းစိတ္နဲ႔ေသၿပီး မကြ်တ္မလြတ္တဲ့ တေစၦ သရဲ ၿပိတၱာ စတဲ့ ဘုံဘ၀ကိုေရာက္ေနရင္၊ ကိုယ္ကလဲ ေကာင္းမႈျပဳကာ သူ႔ကုိ ရည္စူးအမွ်ေ၀ရင္၊ သူကလဲ ၀မ္းသာစြာ သာဓုေခၚရင္ အက်ိဳးခံစားခြင့္ ရရွိနိင္ပါတယ္၊ 
ေသၿပီးေနာက္ လူ႔ျပည္၊ နတ္ျပည္၊ ငရဲျပည္ကို ေရာက္သြားသူမ်ား၊ တိရိစၧာန္ဘ၀ကိုေရာက္သြားသူမ်ားဟာ က်န္ရစ္သူ မ်ားက ဘယ္လိုပင္အမွ်ေ၀သည္ျဖစ္ေစ သာဓုမေခၚနုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ 
 
ဒါ ဆုိရင္ဘုရား.. သူတို႔က သာဓုမေခၚနုိင္ရင္ ကုသုိလ္လုပ္ေပမယ့္ အက်ိဳးမရွိေတာ့ဘူးေပါ့..။
အက်ိဳးမရွိတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ရွိပါတယ္ ပုဏၰားႀကီး၊ ယခုလက္ရွိေသၿပီးသူက သာဓုမေခၚနုိင္ေသာ္ လည္း ေဆြမ်ိဳးေတာ္ၿပီး မကြ်တ္မလြတ္ေသးတဲ့ေဆြမ်ိဳးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္၊ သူတို႔ကလဲ ငါတို႔ေဆြ မ်ိဳးေတြ ဘယ္ေတာ့မ်ား ေကာင္းမႈျပဳၿပီး အမွ်ေ၀ၾကမလဲ .. လို႔ ေစာင့္စား ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ သာဓုေခၚနုိင္တာေၾကာင့္ အက်ိဳးရွိပါတယ္..
 
အဲဒီလို ေဆြမ်ိဳးေတာ္သူေတြ မရွိေတာ့ဘူး ဆုိရင္ေရာ ဘုရား ..
ပုဏၰားႀကီး ရွည္လ်ားလွတဲ့  သံသရာမွာ ေဆြမ်ိဳးမေတာ္စပ္ခဲ့ဘူးတဲ့သူဆုိတာ မရွိနုိင္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ျပဳ သမွ် ကုသုိလ္ဟာ အလကားမျဖစ္ပါဘူး လို႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့တယ္။ 
 
   တဆက္ထဲတြင္ ေသၿပီးေနာက္ (၇) ရက္လြန္လ်င္ (၅) ရက္လြန္လ်င္ ရက္လည္ဆြမ္းသြပ္၊ ပရိတ္တ ရားေတာ္နာျခင္း စသည္တို႔ကုိ လူအမ်ားစု ယုံၾကည္ေနၾကသည္ကား ေသၿပီးေနာက္ တပတ္တိတိ က်န္ရစ္သူအိမ္သူအိမ္သားတို႔၏ ပတ္၀န္းက်င္မွာ က်င္လည္ေနၾကၿမဲျဖစ္သည္၊ ရက္လည္ၿပီးကာမွ သြားလိုရာ ဘုံ႒ာန၊ ေရာက္သင့္ရာဘုံ႒ာန တခုခုသို႔ ေရာက္ၾကရသည္ဟူေသာ အႏၲရာဘ၀ ဒိ႒ိ (ပစၥဳပၸန္ ဘ၀ႏွင့္ တမလြန္ၾကားတြင္ ဘ၀တခုရွိေနေသးသည္) ဟူေသာ မွားယြင္းေသာ အယူအဆရွိေနေသာ
ေၾကာင့္ လုပ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အမွန္ေတာ့ မကြ်တ္မလြတ္ေသးေသာ တေစၧ သရဲ ၿပိတၱာတို႔ ျဖစ္ေနမွ သာ သာဓုေခၚနုိင္ၿပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ခံစား စံစားနုိင္ပါသည္။ 
 
   အထူးအားျဖင့္ အစိမ္းေသ ( accident ) တခုခုျဖင့္ေသလြန္သူကို စာေပစကားအရ ဥေပေစၧဒက ကံ ျဖင့္ ေသသူလို႔ ဆုိရပါမယ္၊ ထိုသူမ်ိဳးဟာ ေသခါနီးတြင္ ေၾကာက္လန္႔ ထိတ္လန္႔ျခင္း၊ ေအာ္ဟစ္ျခင္း၊ နာက်င္ေသာ ေ၀ဒနာကို ခံစား ေနရသျဖင့္ ကုသိုလ္ျဖစ္ေစမည့္ ဘုရားတရားအာရုံကို ႏွလုံးသြင္းဖို႔ ခဲယဥ္းေသာေၾကာင့္ ဘ၀ကူး ေကာင္းဖို႔လည္း ခက္ခဲ ပါလိမ့္မည္။ ထုိသူမ်ိဳးအတြက္ အမွ်ေ၀ရန္ ဧကန္လို အပ္ပါသည္။ 
 
    ဗုဒၶအဘိဓမၼာအလိုအရ ဒီဘ၀ စုတိစိတ္က်ၿပီးလ်င္ ေနာက္ဘ၀တြင္ ခဏငယ္အနည္းငယ္သာျခားၿပီး  ပဋိသေႏၶေနရသည္ဟု အတိအလင္းေဖာ္ျပထားသည္၊ ဆုိလိုသည္မွာ ျမန္မာျပည္မွာ ေသသြားသူသည္ အဂၤလန္၊ ျပင္သစ္ အေမရိကန္ စေသာေ၀းလံေသာအရပ္သို႔ တခဏခ်င္း သြားေရာက္ ၀င္စားနုိင္ေပသည္။ ဥပမာ စိတ္သည္ ယခုခ်က္ခ်င္း မေရာက္ ဖူးေသးေသာ တေနရာကို အာရုံျပဳလ်င္ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း အခ်ိန္မဆုိင္းပဲ ေရာက္ရွိနုိင္ေသာေၾကာင့္ပင္၊ ထုိ႔အတူ ပဋိသေႏၶစိတ္သည္လည္း အာရုံျပဳမိရာ တေနရာ ရာကို ေရာက္နုိင္ပါသည္၊ စိတ္၏ လ်င္ျမန္ပုံကား ဥပမာျပဖုိ႔ပင္ မျဖစ္နုိင္ ေတာ့ပါ၊ 
 
     အႏွစ္ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ လူတေယာက္မွာ ေသဆုံးသြားရင္ ထုိပုဂၢိဳလ္ တသက္လုံးေဆာက္တည္လာခဲ့တဲ့ သရဏဂုံဟာ အလိုလို ပ်က္ဆီးသြားပါတယ္၊ ခံယူနုိင္စြမ္း စိတ္၀ိဥာဥ္ မရွိေတာ့လို႔ပါ၊ က်န္ရစ္သူ မိသားစုမ်ားကလဲ ဘာမွ မတတ္ နုိင္ၾကေတာ့ဘူး ဆုိေတာ့ ဒီဘက္ဘ၀မွာ ငါတို႔ေတာ့  လက္လႊတ္ လိုက္ရၿပီ၊ သို႔ေသာ္လည္း  ဟိုဘ၀မွာ သတိရလ်င္ သရဏဂုံဆက္ၿပီး ယူပါေစေတာ့ရယ္လို႔ ရည္စူးကာ လူေသကို သရဏဂုံတင္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေမတၱာျဖင့္
( ပန္းကမၻာ)
Date.1.Jun.2012
 http://www.dhammapalace.org/2012/06/blog-post.html

ျမန္မာျပည္မွာေနရတာေကာင္းတယ္

 

ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ ေကာင္းတယ္။ မန္က်ည္းယို၊ ဇီးယို၊ မက္မန္းေပါင္း၊
 ေဂြးသီးခ်ဉ္စပ္၊ ေရွာက္ေပါင္း ဘာစားမလဲ စားခ်င္တာစား။ လက္တြန္းလွည္း
ထဲထည့္ အဖံုးမပါ ဘာမပါနဲ႔ ေလဓာတ္ ေရဓာတ္ ေနဓာတ္ကို သဘာဝက်က်
ရယူထားတဲ့ ျမန္မာႀကိဳက္ သြားရည္စာေလးေတြ။ ဘာမဆလာေတြသံုး၊
ဘာအေရာင္တင္မႈန္႔ေတြသံုး၊ ဘာ ငံျပာရည္ေတြ သံုးထားလည္းေတာ့ မသိဘူး။ ခ်ဉ္ငန္စပ္ ေရာင္းေနတဲ့လူရဲ႕ ေခၽြးစက္ေတြေတာင္ ပါခ်င္ပါဦးမွာ။ ဘယ္ေလာက္
သဘာဝနဲ႔ နီးစပ္သလဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ရလို႔လား။ ေတြေဝမေနနဲ႔ တရုတ္တန္းသြား
တုတ္ထိုးေလး စားၾကည့္လိုက္ဦး။ ဝက္တစ္ေကာင္လံုး အေမႊးေတာင္ စားမရလို႔
ခ်န္ထားရတာ။ ဘာနဲ႔ ေသလို႔ ေသမွန္းမသိတဲ့ ဝက္ေတြလည္း ပါခ်င္ပါဦးမွာပဲ။
အရသာ ရွိေလစြ။

မေန႔က တေန႔က ေရာင္းမကုန္တဲ့ အသားေတြလည္း ေရာထည့္ မူးမူးနဲ႔
တြယ္သာ တြယ္လိုက္။ ဘာမွေတာင္ သိလိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ တုတ္ထိုးစားၿပီး
အဆီတစ္ေနရင္ လမ္းေဘးက ေဖ်ာ္ရည္ေလး ဝယ္ေသာက္လိုက္ဦး။ ဟိုကိုင္ဒီကိုင္
ကိုင္ထားတဲ့ လက္ေလးနဲ႔ အားပါးတရ ညႇစ္ေဖ်ာ္ထားတဲ့ သံပုရာသီး ေဖ်ာ္ရည္ေလးကို
ဘာေရနဲ႔ လုပ္ထားမွန္း မသိတဲ့ ေရခဲနဲ႔ ခပ္ဆဆေမႊ၊ အခါတစ္ေသာင္းေလာက္
 ေဆးထားၿပီးသား ခြက္ေဆးရည္နဲ႔ ေဆးထားတဲ့ ဖန္ခြက္မွာထည့္။ ေမာ့ေပေရာ့
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္။